ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ, ΑΔΕΛΦΕ!

ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ, ΑΔΕΛΦΕ!

  • ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ, ΑΔΕΛΦΕ!

Μεγάλος αναβρασμός,
Αθέμιτος ανταγωνισμός.
Αφόρητος δανεισμός,
Ο δικός μας ο πόνος!
 
Όλα τα βλέπουμε μαύρα,
Τι μεγάλο αυτό το τραύμα.
Σε παρακαλώ μην μου αναφέρεις αυτά,
Γράψε κάτι καλό στο γράμμα!
 
Βαρέθηκα να ακούω τα δυσάρεστα,
Άντε πες μου τα ευχάριστα!
Μια ζωή είσαι αρνητικός,
Δεν θα μου πεις μια φορά «μάλιστα»!
 
Άκου κάθε μέρα μουσική,
Να προτιμήσεις την κλασική.
Δόξα δεν πεθαίνουμε απ’ την πείνα,
Δες τι γίνεται στην Αφρική!
 
Δεν είμαστε μόνο εμείς,
Όλος ο κόσμος χρωστά.
Αργά, γρήγορα θα δεις,
Θα πάμε μπροστά.
 
Αν φτιάξεις βελόνα,
Θα σε τιμάμε όλο τον αιώνα.
Θα σου χρωστάμε,
Επί πλέον και κορώνα.
 
 

Χασάν Αχμέτ


Ετικέτες: Ποίηση, Θράκη, Χασάν Αχμέτ