Βάστα κορονοϊέ!

Βάστα κορονοϊέ!

  • Βάστα κορονοϊέ!

Σήμερα, 21-4-2020, κλείνουν 53 χρόνια από τότε που στην Ελλάδα επιβλήθηκε η γνωστή ως δικτατορία ή χούντα των συνταγματαρχών (1967-1974). Είμαι αρκετά μεγάλος σε ηλικία, ώστε να την θυμάμαι, και αρκετά μικρός ώστε να μην ήμουν προκατειλημμένος πολιτικά απέναντί της, όταν επιβλήθηκε. Μπορώ να πω, μάλιστα, ότι χάρηκα, γιατί έγινε Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου [1], που ήταν και η τελευταία μέρα σχολείου πριν από τις διακοπές του Πάσχα. [2] Εξαιτίας της γλύτωνα δύο μέρες σχολείο και παρατεινόντουσαν οι διακοπές του Πάσχα. Άλλωστε ο πατέρας μου, που όταν ήταν νέος ήταν μαχητής του Ε.Λ.Α.Σ., δεν μου είχε μιλήσει ποτέ για τα «πολιτικά», όπως λέγανε τότε, επειδή, κατά την γνώμη μου, ο φόβος του απέναντι στην αστυνομοκρατία που πάντα ενδημούσε στην Ελλάδα και τότε στόχευε τους αριστερούς [3], σε συνδυασμό με τις απογοητεύσεις του από το κίνημα της αριστεράς για τον αντιδημοκρατισμό [4] του και το ξεπούλημα των αγωνιστών του [5], τον έκανε να μην θέλει να «πολιτικοποιηθώ» κι εγώ, όπως είχε πολιτικοποιηθεί αυτός, όταν ήταν νέος και το πλήρωσε αρκετά ακριβά. Η σιωπή του πατέρα μου για το πολιτικό του παρελθόν είχε σαν συνέπεια, σε ηλικία 14ρων χρονών, στην δεύτερη τάξη του γυμνασίου, να γράψω την καλύτερη «έκθεση ιδεών» υπέρ της δικτατορίας, από όλο το τμήμα (πάνω από 30 παιδιά) της τάξης μου. [6]
 
Από τα παραπάνω, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πόσο ξένος ήμουνα εκείνη την εποχή προς την δικτατορία και τις επιπτώσεις της στην πολιτική και κοινωνική ζωή, άσχετα αν ζούσα τις συνέπειές της στο πετσί μου σαν μαθητής των «Γυμνασίου Αρρένων Χαλανδρίου». Από τότε, όμως, έχουν περάσει 53 χρόνια γεμάτα διάβασμα και εμπειρίες για μένα, και δεν μπορώ σήμερα να είμαι ξένος απέναντι στην καινούργια δικτατορία που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, τον Μάρτη που μας πέρασε, για το καλό της, όπως ισχυριζόντουσαν και οι δικτάτορες του 1967-1974. Αν κάποιον ξενίζει ο χαρακτηρισμός «δικτατορία» που αποδίδω στο καινούργιο πολιτικό καθεστώς που επιβλήθηκε με πρόσχημα την επιδημία του κορονοϊού, τον παραπέμπω στην έννοια της δικτατορίας σαν αναστολή βασικών άρθρων του Συντάγματος, που άλλωστε ανακοινώθηκε και τότε, το 1967, από το ραδιόφωνο, και τιτλοφορήθηκε «Στρατιωτικός Νόμος» αν δεν κάνω λάθος. Και τότε, όπως έγινε γνωστό από τους λόγους του επικεφαλής της δικτατορίας συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου, η ελληνική κοινωνία αντιμετωπιζόταν σαν ασθενής, του οποίου η ασθένεια έπρεπε να αντιμετωπιστεί με ιατρικά μέσα όπως η εγχείρηση, ενώ η αναστολή των βασικών άρθρων του Συντάγματος μπορούσε να δικαιολογηθεί όπως ο γύψος στο πόδι ενός τραυματία, ο οποίος είχε χειρουργηθεί για κάταγμα. Όπως και σήμερα, που σύμφωνα με αυτούς που μας κυβερνάνε, η ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει και νοσεί, λόγω κορονοϊού, και η ασθένειά της πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιατρικά μέσα, όπως η εξαναγκαστική νοσηλεία των νοσούντων από κορονοϊό, συνοδευόμενη από περιορισμό σε καραντίνα των πάνω από 11.000.000 κατοίκων αυτής της χώρας. Και τότε ο κάτοικος αυτής της χώρας ήταν στο έλεος της αστυνομίας και του στρατού και σήμερα το ίδιο. Και τότε οποιαδήποτε αντίδραση του κατοίκου αυτής της χώρας αντιμετωπιζόταν με περισσή αστυνομική βία, πάντα ατιμώρητη, και σήμερα αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο, όπως μαθαίνουμε από το ιντερνέτ και τα «κοινωνικά δίκτυα», μια που τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι στα χέρια των κυβερνώντων, όπως και τότε, και πάντα λιβανίζουν την πολιτική των κυβερνώντων και επικαλούνται την συναίνεση της πλειοψηφίας των κατοίκων της χώρας σε αυτήν την πολιτική, όπως έκαναν και τότε. Μόνο που τώρα στην αστυνομική βία έχουν προστεθεί και τα πρόστιμα, όπως έχουν προστεθεί και στην ανυποταξία στην στράτευση, κάτι που δεν συνέβαινε τότε, γιατί η πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας δεν ήταν σχετικά πλούσιοι, όπως τώρα, ή τουλάχιστον δεν ήταν σε θέση να πληρώνουν πρόστιμα. Ακόμα χειρότερο: Τότε η απαγόρευση κυκλοφορίας κράτησε μια μέρα, αν θυμάμαι καλά, ενώ τώρα κρατάει πάνω από μήνα και «ένας θεός ξέρει» πότε οι νέοι δικτάτορες θα ευδοκήσουν να την άρουν.  Μάλιστα, θα μπορούσα να πω, ότι ο κόσμος είναι περισσότερο τρομοκρατημένος από τότε, γιατί η κρατική προπαγάνδα τον κάνει να φοβάται ότι θα αρρωστήσει οποιαδήποτε στιγμή από έναν αόρατο εχθρό, τον κορονοϊό. Αν δεν υπάρχει η λογοκρισία που είχε επιβληθεί εκείνη την εποχή (1967) στην Ελλάδα, αυτό οφείλεται στο ότι θα ήταν άχρηστη, αφού είναι αδύνατο να ελεγχθεί η πληροφόρηση μέσω ιντερνέτ, παρά μόνο με κατάργηση του ίδιου του ιντερνέτ και παράλληλη απαγόρευση όλων των δορυφορικών κεραιών. Ακόμη και σε τέτοια περίπτωση πάλι θα διέρρεαν ανεπιθύμητες για τους κυβερνώντες πληροφορίες, όπως διέρρεαν στην διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Ελλάδας και στην διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, μέσω των ξένων ραδιοσταθμών που εξέπεμπαν στα βραχέα ραδιοφωνικά κύματα. [7]
 
Αν και σε πολλά μοιάζει η σημερινή δικτατορία με την δικτατορία εκείνης της εποχής, διαφέρει και σε βασικά σημεία επίσης. Πρώτο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν άτομα πρόθυμα να υποστούν βασανιστήρια, βιασμούς, φυλακίσεις και εξορίες, προκειμένου να αντισταθούν στην δικτατορία, με αποτέλεσμα να είναι η δικτατορία αυτή εντελώς αναίμακτη [8], και δεύτερο το ότι δεν περιορίζεται στην Ελλάδα, αλλά κυριαρχεί σε όλη την Ευρώπη, όπως κυριαρχούσε η δικτατορία του ναζισμού, κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. [9] Και τότε, από το 1941 ως το 1944, η ναζιστική δικτατορία που κυριαρχούσε στην Ελλάδα, δεν περιοριζόταν στην Ελλάδα αλλά κυριαρχούσε σε όλη την Ευρώπη εκτός της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, όπου κυριαρχούσαν τοπικές φασιστικές δικτατορίες, την Ελβετία, που ήταν κέντρο οικονομικών συναλλαγών μεταξύ των εμπολέμων και της Σουηδίας, που αποτελούσε ένα είδος κράτους-προφυλακτήρα μεταξύ της «αυτοκρατορίας του Χίτλερ» και της «αυτοκρατορίας του Στάλιν». Αν έλπιζα ότι οι κάτοικοι αυτής της χώρας, πέρα από τους φυλακισμένους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρόσφυγες, θα ενδιαφερόντουσαν να αποτινάξουν με μεγάλο κόστος αυτήν την δικτατορία, θα έλεγα ότι αυτό θα ήταν ακόμα πιο δύσκολο από την αποτίναξη της δικτατορίας των συνταγματαρχών, γιατί ακριβώς αυτή η δικτατορία κυριαρχεί σε όλη την Ευρώπη. Με λίγα-λόγια, όπως στην περίπτωση των στρατοπέδων συγκέντρωσης και της «Ευρώπης-φρούριο», το φαινόμενο είναι πανευρωπαϊκό, όπως ήταν και επί αυτοκρατορίας του Χίτλερ, έτσι και η δικτατορία είναι φαινόμενο πανευρωπαϊκό, όπως και τότε, και δεν περιορίζεται στην Ελλάδα. Ακόμα χειρότερα: τότε η Αγγλία βρισκόταν εκτός της δικτατορίας της αυτοκρατορίας του Χίτλερ, ενώ σήμερα βρίσκεται εντός της πανευρωπαϊκής δικτατορίας κι έτσι δεν υπάρχει για τους δικτάτορες το λεγόμενο «αντίπαλο δέος», όπως υπήρχε τότε για τους ναζιστές δικτάτορες. Και σίγουρα, η σημερινή δικτατορία είναι απείρως πιο αποδεκτή από την δικτατορία του ναζισμού από το ευρύ κοινό. Τέλος, αν στους εγκλείστους στην κόλαση των στρατοπέδων συγκέντρωσης δεν είναι αποδεκτή, αυτό δεν απασχολεί το ευρύ κοινό, όπως δεν το απασχολούσε, κατά την διάρκεια της ναζιστικής δικτατορίας, η γνώμη των εγκλείστων Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της αυτοκρατορίας του Χίτλερ. Όπως και τότε, για την μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων της Ευρώπης, οι Εβραίοι ήταν ανεπιθύμητοι και θα έπρεπε να φύγουν από την Ευρώπη, εκτός εξαιρέσεων, έτσι και σήμερα οι πρόσφυγες είναι ανεπιθύμητοι για την πλειοψηφία των Ευρωπαίων και θα έπρεπε να εκδιωχτούν από την Ευρώπη, εκτός εξαιρέσεων.
 
Προσωπικά, αν και με εντυπωσίασε η ευκολία με την οποία επιβλήθηκε η σημερινή δικτατορία, δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάτι που με εξέπληξε και ότι δεν το περίμενα σε καμία περίπτωση. Ήδη από την εποχή που η ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή είχε πάρει, για έναν τουλάχιστον μήνα, τον έλεγχο της Αθήνας, της πρωτεύουσας της χώρας, στις αρχές της δεκαετίας του 2010 [10], είχα καταλάβει ότι βρισκόμαστε στο έλεος του σύγχρονου ναζισμού, που όπως και την δεκαετία του 1940, έχει στην διάθεσή του την αστυνομία και τον στρατό. Ούτε ήμουνα τόσο αδιάβαστος ώστε να μην ξέρω ότι δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ευρώπη αν δεν επιβαλλόταν και μια μορφή δικτατορίας σε όσους ζούσαν εκτός των στρατοπέδων. Όπως την ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης στην αυτοκρατορία του Χίτλερ την πλήρωνε με δικτατορία όλη η Ευρώπη, έτσι και σήμερα την ύπαρξη στρατοπέδων συγκέντρωσης σε όλη την Ευρώπη, την πληρώνει με δικτατορία όλη η Ευρώπη.
 
Είμαι σίγουρος ότι για πολλούς από όσους θα διαβάσουν αυτό το άρθρο, στο «βάθος του μυαλού τους» θα ελλοχεύει η ερώτηση: Και αν δεν γινόταν η «δικτατορία», όπως αποκαλείς το σημερινό πολιτικό καθεστώς, πώς θα προφυλασσόμασταν από την επιδημία του κορονοϊού; Για να μην νομίζουν αυτοί ότι εγώ κλείνω τα μάτια μου απέναντι στην διάδοση της βαριάς αυτής γρίπης, θα επικαλεσθώ κάτι που μπορεί να φαίνεται κοινότυπο, όμως είναι μια «βασική κοινοτυπία», για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του Γάλλου θεωρητικού της αμφισβήτησης Ραούλ Βανεγκέμ [11]: η καλύτερη άμυνα απέναντι στις κάθε είδους ασθένειες είναι η πρόληψη. Και η πρόληψη εξαρτάται από τον εντοπισμό των παραγόντων που την προκαλούν, στην δεδομένη περίπτωση στον εντοπισμό του κορονοϊού. Για να εξασφαλιστεί αυτός ο εντοπισμός χρειάζονται τεστ στους ανθρώπους που έχουν συμπτώματα, τα οποία θα μπορούσαν να αποδοθούν σε αυτήν την ασθένεια, και τα οποία τεστ τα ζητούν οι ίδιοι. Όμως ξέρουμε ότι, τουλάχιστον στην Ιταλία και στην Ελλάδα, είναι δύσκολο να εξασφαλίσει κανείς τέτοιο τεστ από το δημόσιο σύστημα υγείας, ενώ στο ιδιωτικό το κόστος είναι μεγάλο και δύσκολα προχωράει κανείς σε τέτοιο τεστ, όχι μόνο λόγω κόστους αλλά και λόγω φόβου μήπως αυτό το τεστ αποδειχτεί θετικό, όπως γίνεται και με τα τεστ (εξετάσεις) για καρκίνο. Όπως και τις εξετάσεις για ύπαρξη καρκίνου τις αποφεύγει κανένας, αν δεν του «κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου» οι γιατροί, έτσι και αποφεύγει τις εξετάσεις για κορονοϊό. Και απ’ ό,τι ξέρω, το δημόσιο σύστημα υγείας στην Ελλάδα, όπως και στην Ιταλία, απαλλάσσει εύκολα αυτόν, που ανησυχεί ότι έχει προσβληθεί από κορονοϊό, από εξετάσεις. Τον καθησυχάζει λέγοντάς του να μείνει σπίτι του και, αν χειροτερέψουν πολύ τα πράγματα, ας ξαναπάρει τηλέφωνο την σχετική υπηρεσία! Αυτήν την συμπεριφορά του κράτους την αποδίδω σε δόλο, γιατί αποδεικνύει ότι δεν ενδιαφέρεται άμεσα και επειγόντως για την αντιμετώπιση της διάδοσης της γρίπης αυτής. Αυτό το εξηγώ με το ότι αυτή η γρίπη αποτελεί την καλύτερη «ουρανόσταλτη» ευκαιρία για την επιβολή της δικτατορίας του. Το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν τα τεχνικά μέσα για πολύ μεγάλο αριθμό τεστ, το θεωρώ υποβολιμαίο από το κράτος, γιατί δεν μπορώ να χωνέψω ότι κράτη όπως η Ιταλία ή η Ελλάδα έχουν λεφτά για να παραγγέλλουν τα πιο υπερσύγχρονα και πολυδάπανα όπλα, που δεν θα χρησιμοποιήσουν σε κανέναν πόλεμο στο προσεχές μέλλον, αλλά δεν έχουν λεφτά για να παραγγείλουν στην Κίνα, την Ινδία και το Πακιστάν «τεστ για κορονοϊό», όπως κάθε χρόνο παραγγέλλουν γενόσημα φάρμακα.
 
Τέλος, όπως κατά την περίοδο της ναζιστικής δικτατορίας στην Ευρώπη και της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, κάποιοι γίνανε πλούσιοι από τις περιουσίες των δολοφονημένων Εβραίων, αντιστασιακών, εθνικών μειονοτήτων, όπως η μακεδονική και η μειονότητα των Τσάμηδων, και βεβαίως από την μαύρη αγορά, σε βαθμό που, κατά τον πόλεμο στην Αφρική μεταξύ Άγγλων και Γερμανών, να εύχονται στον αρχηγό των γερμανικών στρατευμάτων της Αφρικής να αντέξει στις επιθέσεις των Άγγλων για να παραταθεί ο πόλεμος και να θησαυρίσουν αυτοί με την μαύρη αγορά: «Βάστα Ρόμελ», έτσι και από την σημερινή επιδημία κάποιοι θα γίνουν πλούσιοι. [12] Και όσο περισσότερο διαρκέσει αυτή η επιδημία, τόσο πιο πλούσιοι θα γίνουν, πάντα έχοντας τις καλύτερες σχέσεις με το δικτατορικό κράτος, όταν δεν είναι οι ίδιοι μέρος του κράτους (δημόσιοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι Δ.Ε.Κ.Ο. κλπ.). Όλοι αυτοί θα εύχονται: «Βάστα κορονοϊέ»!
 
 

Φίλιππας Κυρίτσης

 
 

* Ο Φίλιππας Κυρίτσης είναι πολιτικός επιστήμονας, πτυχιούχος της Παντείου Ανώτατης Σχολής Πολιτικών Επιστημών (σημερινού Πάντειου Πανεπιστήμιου), ο οποίος δεν πήρε στην ζωή του ούτε μία δραχμή ή ευρώ αξιοποιώντας το πτυχίο του, επειδή στην διάρκεια της φοίτησής του εντάχθηκε στον αναρχικό χώρο και καταδικάστηκε σαν τρομοκράτης σε 9 χρόνια φυλακή (και 5 χρόνια η σύντροφος του Σοφία) το 1978, και κατόπιν δεν υπηρέτησε στον στρατό, επειδή έγινε ολικός αρνητής στράτευσης. Τέτοιοι άνθρωποι δεν προσλαμβάνονται σχεδόν ποτέ για τις γνώσεις τους στην πολιτική. Ασχολείται ανιδιοτελώς με μεταφράσεις βιβλίων που έχουν κινηματική αξία και μπορούν να συμβάλλουν στα δικαστικά έξοδα διωκόμενων αγωνιστών, όπως οι διωκόμενοι και φυλακισμένοι αντιεξουσιαστές («Αναμνήσεις τρομοκρατισσών», των Β.Ζασούλιτς, Ο.Λιουμπάτοβιτς και Ε.Κοβάλσκαγια) και οι ολικοί αρνητές στράτευσης («Στην καρδιά της Κόλασης», του Ζάλμαν Γκραντόβσκι).
 
1. Το Σάββατο «του Λαζάρου» είναι το τελευταίο Σάββατο πριν από την «Μεγάλη Εβδομάδα» των ορθοδόξων χριστιανών, κατά την οποία τα σχολεία είναι πάντα κλειστά στην Ελλάδα.
 
2. Τότε το σχολείο κρατούσε έξι μέρες την εβδομάδα, όχι πέντε, όπως γίνεται σήμερα.
 
3. Ήταν εποχή του λεγόμενου «ψυχρού πολέμου».
 
4. Φημολογείται ότι είχε σώσει έναν συμπολίτη του από την ίδια γειτονιά από εκτέλεση από τον Ε.Λ.Α.Σ., τον οποίο έτυχε να γνωρίσω κι εγώ.
 
5. Δεν χώνεψε ποτέ ούτε την γνωστή ως «Συμφωνία της Βάρκιζας» (12-2-1945) για τον αφοπλισμό του Ε.Λ.Α.Σ., που μάλλον έγινε σαν εφαρμογή της γνωστής ως «Συμφωνίας της Γιάλτας» (11-2-1945), η οποία παραχωρούσε την Ελλάδα στην κυριαρχία της Αγγλίας και των συμμάχων της, ούτε την πρόσκληση του Κ.Κ.Ε. για κατάταξη στον «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας» με σκοπό την βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος, όταν πια ο Ε.Λ.Α.Σ. είχε παραδώσει τον οπλισμό του και δεν υπήρχε καμιά ελπίδα να νικήσει η αριστερά. Για τον πατέρα μου ο αφοπλισμός του Ε.Λ.Α.Σ. είχε σαν συνέπεια την καταστροφή της ζωής πολλών αγωνιστών του, εξαιτίας του κύματος τρομοκρατίας της δεξιάς, το οποίο ακολούθησε.
 
6. Εκείνη την εποχή, παρακολουθούσα στην τηλεόραση, που αποκτήσαμε για πρώτη φορά (αρχές δεκαετίας του 1970), τον «θεωρητικό» της δικτατορίας Ιωάννη Γεωργαλά, ο οποίος με είχε εντυπωσιάσει με τον απλό και πειστικό τρόπο που παρουσίαζε τα κακά του κομμουνισμού, όπως αυτός εφαρμοζόταν στην Σοβιετική Ένωση και στα κράτη-δορυφόρους της της Ανατολικής Ευρώπης. Στο βιβλίο του «Η κρίση της καταναλωτικής κοινωνίας» που είχε εκδοθεί στις εκδόσεις Βίπερ, τις πιο γνωστές εκδόσεις βιβλίων τσέπης, ισχυριζόταν ότι η εξέγερση των φοιτητών και η γενική απεργία που ακολούθησε, τον Μάη του 1968 στην Γαλλία, εμπνεόταν από τους αναρχικούς και όχι από τους κομμουνιστές, που επιχείρησαν να την οικειοποιηθούν. Κάτι που σίγουρα, όποιον το διάβαζε, τον έκανε να διαχωρίσει την εξέγερση του Μάη του 1968 από τους κομμουνιστές που ήταν υπό διωγμό στην Ελλάδα.
 
7. Όπως o ραδιοσταθμός του B.B.C. που εξέπεμπε από το Λονδίνο στα Ελληνικά, στα βραχέα ραδιοφωνικά κύματα, και τον πρωτάκουσα στις 21 Απριλίου 1967, από το ραδιόφωνο του σπιτιού μας, κατά την διάρκεια της βραδινής απαγόρευσης εξόδου αυτής της μέρας, ο γερμανικός ραδιοσταθμός, γνωστός σαν Deutsche Welle, που εξέπεμπε και αυτός στα Ελληνικά, ο κρατικός ραδιοσταθμός της Μόσχας που η ελληνική του εκπομπή ξεκινούσε με την μουσική από το τραγούδι των Χρήστου Λεοντή-Κώστα Βίρβου: Καταχνιά, και ο ραδιοσταθμός των Τιράνων της Αλβανίας, ο οποίος ξεκινούσε την ελληνική εκπομπή του με την μουσική της «Διεθνούς» και την έκφραση «σας μιλούν τα Τίρανα».
 
8. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πειστεί κανείς ότι βάζοντας βόμβες ή πετώντας παράνομες προκηρύξεις, όπως έκαναν οι αντιστασιακοί τότε (1967-1974), θα πέσει η σημερινή δικτατορία, την στιγμή που και η προσωπική θυσία για πολιτικούς σκοπούς δεν έχει καθόλου πέραση στην Ελλάδα, πέρα από τους αυτοχαρακτηριζόμενους σαν «αντάρτες πόλης» που είναι αριθμητικά ελάχιστοι, και όλοι ξέρουν ότι η δικτατορία είναι αποδεκτή από την μεγάλη πλειοψηφία του κοινού. Όσοι θα μπορούσαν να την αμφισβητήσουν, όπως οι πρόσφυγες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης τύπου Μόρια, είναι τόσο απομονωμένοι που η αμφισβήτησή τους δεν θα ξεπέρναγε την απομόνωσή τους, όπως δεν την ξεπερνάν οι κάθε τόσο επεισοδιακές διαμαρτυρίες τους για την κόλαση, στην οποία η ελληνική κοινωνία, στην πλειοψηφία της, τους έχει αναγκάσει να ζουν.
 
9. Αλήθεια πόσο ασφαλής αισθάνεται κανένας όταν ξέρει ότι ο πόλεμος στον οποίο επιδίδεται η ελληνική κυβέρνηση, κατά την ορολογία του πρωθυπουργού της Κυριάκου Μητσοτάκη, διαφέρει ολοκληρωτικά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ή από τον σημερινό πόλεμο στην Συρία, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν;
 
10. Με αφορμή την ληστεία μετά φόνου μιας βιντεοκάμερας στην οδό Τρίτης Σεπτεμβρίου από κάποιους αλλοδαπούς (σύμφωνα με μαρτυρίες Ελλήνων).
 
11. Βασικές κοινοτυπίες / Ραούλ Βάνεγκεμ: https://catalogue.nlg.gr/Record/b.172509
 
12. Ήδη το φως της δημοσιότητας βλέπουν κάθε μέρα χρηματοδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις, που δεν θα πραγματοποιούνταν αν δεν υπήρχε επιδημία κορονοϊού.


Ετικέτες: Χούντα, ΝΔ, Δεξιά, Εμφύλιος, ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, Αριστερά, Κορονοϊός, Ελλάδα, Ευρώπη