ΠΡΟΩΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΒΑΘΥΤΕΡΩΝ ΑΙΤΙΩΝ

ΠΡΟΩΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΒΑΘΥΤΕΡΩΝ ΑΙΤΙΩΝ

  • ΠΡΟΩΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΒΑΘΥΤΕΡΩΝ ΑΙΤΙΩΝ

ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
 
ΤΑ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΛΙΣΤΑΣ (1987-1996)
(Από τα 24 δημοσιευμένα άρθρα το 21ο)
 
Χαφιεδολογία -1
 
Στο σημείο αυτό ανοίγω μια παρένθεση, για να αφηγηθώ ένα δυσάρεστο κομμάτι της κουβέντας με τον Σαδίκ. Μόλις έγινε λόγος για τον Αμπντουλχαλίμ Ντεντέ αντέδρασε ως εξής: «Αλήθεια, πρώτος αυτός άρχισε τη συλλογή υπογραφών. Ο ίδιος βέβαια είναι χαφιές. Αλλά πρέπει να παραδεχθούμε πως παρά το ότι είναι χαφιές πρώτος αυτός άρχισε.» Εξοργίσθηκα. Άκου τι έλεγε, άκου λογική! Ενώ ήξερε πως έχω στενές σχέσεις με τον Ντεντέ, σαν να με προκαλούσε. Μου φερόταν προσβλητικά. Όχι, δεν ήταν ακριβώς έτσι. Εξέφραζε το μίσος που είχε για τον Αμπντουλχαλίμ. Ας μην εξηγήσουμε τώρα από πού πηγάζει το μίσος αυτό. Ένα άλλο άτομο προς το οποίο έτρεφε μίσος με τον ίδιο τρόπο ήταν ο Αϊντίν Ομέρογλου, ας μην αναλύσουμε όμως και το μίσος που ένιωθε προς αυτόν. Διαφορετικά θα ξεφύγουμε εντελώς από το θέμα μας.
 
Όταν ισχυρίζομαι ότι η κοινωνικότητα του Σαδίκ είναι διαταραγμένη και είναι μοναχικός άνθρωπος εννοώ αυτές τις καταστάσεις, ειδικά όταν στριμωχθεί και βρεθεί σε δύσκολη θέση δεν βλέπει τίποτα το μάτι του. Ο Αμπντουλχαλίμ και ο Αϊντίν με την παρουσία τους ο καθένας με διαφορετικό τρόπο τον στρίμωχναν και τον έφερναν σε δύσκολη θέση. Φυσικά υπάρχει και η καθοδήγηση και η στοχοποίηση από την Υψηλή Πύλη.
 
 
Πρόωρη αποκάλυψη
 
Την παρακάτω αποκάλυψη την προγραμμάτιζα να την κάνω στο τέλος της σειράς. Είναι όμως άγνωστο το πότε θα τελειώσει η σειρά. Για τον λόγο αυτό θεωρώντας ότι το σημείο αυτό είναι κατάλληλο, είπα να την κάνω από τώρα για να ηρεμίσουν όλοι.
 
Το Βαθύ Κράτος θα επέλεγε τον Σαδίκ επειδή φερόταν σαν «μια ΒΜW με σπασμένα τα φρένα» [1], για να προκαλέσει προβλήματα στην Ελλάδα δια μέσου της Μειονότητας. Έψαχνε για ένα τέτοιο κορόιδο. Ένα κορόιδο που εξαιτίας της φιλοδοξίας του έχουν τυφλωθεί τα μάτια του και έχει κλειδώσει το μυαλό του, που δεν περνούσε από την άκρη του μυαλού του η ιδέα να αναρωτηθεί «Βρε τι έχω κάνει και τι μου βρήκε τέλος πάντων αυτή η Μητέρα Πατρίδα η Τουρκία και με υποστηρίζει τόσο πια». (Εκείνο το κορόιδο που αργότερα μεταμορφώθηκε σε ένα μεγαλομανή που πίστευε ότι άξιζε όλα αυτά.) Ή ένα καιροσκόπο που ήταν ικανός να πει «Αφού μου υποσχεθήκανε βουλευτηλίκι και ηγεσία, όλα τα άλλα μου είναι αδιάφορα».
 
Η Τουρκία είχε να μεταδώσει ένα μήνυμα στην Ελλάδα: «Αν εσύ ξύνεις τους δικούς μου Κούρδους, τότε κι εγώ θα ξύνω τους δικούς σου Τούρκους.» [2] «Πάψε να υποστηρίζεις το ΠεΚαΚα (ΡΚΚ), ειδεμή δια μέσου της Μειονότητας θα σου προκαλέσω πονοκέφαλο και μάλιστα άσχημο πονοκέφαλο.» Έτσι τεκμηριωνόταν έμπρακτα η άποψη πως η ΤΜΔ (ΣΜ: Τουρκική Μειονότητα Δυτικής) Θράκης αποτελούσε όργανο και 5η φάλαγγα της Τουρκίας. Αυτό ήταν ένα σήμα για την Ελλάδα για να πάρει περισσότερα μέτρα σε βάρος της Μειονότητας και ταυτόχρονα προέκυπτε πως για την Τουρκία η τρομοκρατία του ΡΚΚ ήταν πρόβλημα πρώτης προτεραιότητας. Η υποστήριξη της Ελλάδας είχε διευρυνθεί έως σε βοήθεια με όπλα στο ΡΚΚ στη Συρία που γινόταν με αεροπορικές αποστολές. Ε, χάρη σ’ αυτόν το σκοπό επρόκειτο να διαταραχθεί ολίγον τι η τάξη και η ασφάλεια της Μειονότητας, ας διαταρασσόταν. Μήπως απολάμβανε και καμμιά τάξη και ασφάλεια; Και το κόστος αυτής της κατάστασης δεν χρεωνόταν στην Τουρκία; Αυτή ήταν η λογική που ακολουθήθηκε.
 
Έχει αντίρρηση κανείς;
 
Όσοι κρίθηκαν πως ενδεχομένως μπορούσαν να φέρουν αντίρρηση εισήχθησαν στη Μαύρη Λίστα. Σ’ όλους τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης για τους οποίους υπόθεσαν ότι θα προβάλουν αντιρρήσεις, σ΄ όλα τα άτομα που θα μπορούσαν να πουν «Δεν έχετε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσετε τη Μειονότητα κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αυτό που κάνετε είναι εθνική απρέπεια. Είναι εθνικό έγκλημα.», σ΄ όλους αυτούς πολύ πριν από την έναρξη της Επιχείρησης, στα πλαίσια της εκστρατείας απαξίωσης ήδη από το 1987 επιβλήθηκε η απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία. Στον τουρκιστή, τον ισλαμιστή, τον κεμαλιστή, τον τουρανιστή, τον κομουνιστή, τον φίλο της διοίκησης, τον άσχετο. Υπολογίζονται 200 άτομα περίπου.
 
«-Σε μερικούς μειονοτικούς, λέγεται ότι ανέρχονται σε 200 άτομα, υπάρχει απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία. Τι έχετε να πείτε για το θέμα αυτό;», ερώτηση που απευθύνει ένας δημοσιογράφος στον Σαδίκ. «-Η Μειονότητα θα ηρεμήσει και θα χαρεί εάν εκείνα τα 200 άτομα αυξηθούν σε 2.000.», η απάντηση του Σαδίκ. Μια 4x4 φασιστική απάντηση από έναν 4x4 φασίστα. Λέγεται ότι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί [3] αγαπούσε πολύ τον Σαδίκ, γενικά στον ΜΗΡ (ΣΜ: Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης)[4] αγαπάνε πολύ τον Σαδίκ. Μάλιστα κυκλοφορεί η φήμη πως η πτέρυγα το ΜΗΡ στο Βαθύ Κράτος έχει σώσει αρκετές φορές τον Σαδίκ. Εξάλλου μέσα στο Βαθύ Κράτος είχε έναν προστάτη σαν τον Αμπτουλλάχ Τσατλί [5].
 
 
«BMW με σπασμένα τα φρένα»
 
Να δημιουργείς προβλήματα είναι μια υπόθεση δομής χαρακτήρα, αρκεί να σου δοθεί αυτή η δυνατότητα και η εξουσία. Δεν λένε πως για να καταλάβεις τον χαρακτήρα και να μετρήσεις την ποιότητά ενός ανθρώπου δώσ’ του αρμοδιότητες και εξουσία και δες πώς τις ασκεί; Εκείνη η δομή δεν θα περιοριζόταν με τη μια πλευρά, θα ίσχυε για όλες τις πλευρές, με την πρώτη ευκαιρία θα δημιουργούσε τα ίδια προβλήματα και στο εσωτερικό. Δεν ήταν μόνον ο Αμπντουλχαλίμ Ντεντέ, ο Αϊντίν Ομέρογλου, ο Χασάν Ιμάμογλου [6], ο Μεχμέτ Μουφτήογλου, ο Ιμπράμ Ονσούνογλου και άλλοι που τους στοχοποιούσε η Υψηλή Πύλη στους οποίους θα επιτίθετο μεταμορφωμένος σε θηρίο με αισθήματα έχθρας και μίσους. Μετά από κάποιο διάστημα και οι άνθρωποι της Ομάδας αντιμετώπισαν «μια ΒΜW με σπασμένα τα φρένα», ο Μεχμέτ Εμίν Αγά [7], ο Αχμέτ Φαϊκογλου, ο  Χασάν Χατίπογλου, ο Ροδοπλού, ο Ιμπραχήμ Σερήφ και οι άλλοι.
 
Ο αγαπημένος μου βαθυκρατιστής αγάς Αϊντίν Μεχμέτ Αρήφ [8] ήταν ένας από αυτούς που επιστρατεύθηκαν περισσότερο απ’ όλους για την Επιχείρηση της 18 Ιουνίου, μετά από λίγο διάστημα μου έλεγε τα εξής: «Α βρε αυτός ο Σαδίκ ήταν εντελώς τρελός!» Αυτό έλεγε σε μένα, στον άνθρωπο προδότη που πριν μερικούς μήνες επειδή ήμουνα αντιπολιτευόμενος με χαρακτήριζε ως «ιό ηπατίτιδας που έχει διεισδύσει στο σώμα της Μειονότητας» (!). Φαντασθείτε πού είχε φτάσει η απελπισία του. «-Τι να πω ρε αγά μου. Αυτοί εκεί στη Μητέρα Πατρίδα θα ήταν πολύ καθυστερημένοι και σας βάλανε να τρέξετε πίσω από έναν παλαβό.»
 
Ας αναφέρουμε μερικά παραδείγματα συμπεριφοράς του Σαδίκ σαν «τον ταύρο σε υαλοπωλείο» ή σαν «BMW με σπασμένα τα φρένα». Στη γενική συνέλευση του Συλλόγου Επιστημόνων (ΣΜ: Μειονότητας) όταν ανακήρυττε προδότη την πρόεδρο (και την ιδιοκτήτρια της εφημερίδας ΓΚΙΟΥΝΤΕΜ) Χουλιά Εμίν με την οποία είχε συγκρουστεί. Όταν έλεγε στην Χουλιά «Κι εγώ σε ανακηρύσσω προδότη» [9], ήθελε να πει πως «η Μητέρα Πατρίδα μου παραχωρεί αυτην την εξουσία».
 
-Εγώ πήρα 30 χιλιάδες ψήφους. Εμένα θα με σέβεσαι! (Ο Σαδίκ προς την Χουλιά Εμίν)
-Άντε βρε, τους ψήφους που δόθηκαν στην Τουρκία πιστεύεις ότι δόθηκαν στο άτομό σου; (Εγώ στον Σαδίκ)
-Άντε, πεσ’ του τα του ανθρώπου βρε Ιμπράμ, θα καταλάβει όμως; (ο Ισμαήλ Ροδοπλού)
 
Ενώ μέσα στη Μειονότητα με τις δηλώσεις και τη συμπεριφορά του ο Σαδίκ φερόταν «σαν BMW με σπασμένα τα φρένα», στην Αντίπερα Όχθη τους έβαζε να μας σπάνε τα πόδια, όποιον ήθελε τον έβαζε στη Μαύρη Λίστα και όποιον δεν γούσταρε τον ανακήρυττε προδότη. Κάνοντας χρήση της αρμοδιότητας που του είχε παραχωρήσει το Βαθύ Κράτος.
 
Σαν να ακούω να μου λέτε, ωχ βρε Ιμπράμ κι εσύ, σε κάθε περίπτωση βρίσκεις μια αφορμή να κατηγορήσεις την Τουρκία. Ναι, επαναλαμβάνω, εκείνη την εξουσία του έδινε η Τουρκία, είτε ως αβαθές κράτος, είτε ως Βαθύ Κράτος, δεν έχει σημασία. Νωρίτερα ακούστηκε να απειλήσει κανέναν αυτός ο Σαδίκ;
 
Κοιτάξτε τώρα τι έπαθε ο Μεχμέτ Μπαγδατλή [10] που προσπάθησε να προβεί σε «αντιποίηση εξουσίας» (!) χωρίς να του δοθεί η ανάλογη εξουσία. Είχαν διεξαχθεί αρχαιρεσίες για την ανάδειξη διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Επιστημόνων και ανάμεσα στους εκλεγέντες τη θέση του προέδρου διεκδικούσαν δύο άτομα, ο Μεχμέτ Μπαγδατλή και ο Αλή Καμπέρ [11]. Ο Μπαγδατλή, για να αποκρούσει την υποψηφιότητα του Αλή Καμπέρ, και να γίνει ο ίδιος πρόεδρος, δήλωσε, «Εσύ είσαι αριστερός και κομουνιστής, αφού δε σε θέλει το Προξενείο επειδή είσαι κομμουνιστής». Ο Μπαγδατλή εκείνη τη περίοδο πηγαινοερχόταν συχνά στη Θεσσαλονίκη για ειδίκευση σε μια τεχνική, εκεί συναντηθήκαμε και «τον έκανα με τα κρεμμυδάκια». Ο Μπαγδατλή, βέβαια, είχε εκφράσει μια μειονοτική πραγματικότητα. Όλοι γνώριζαν ότι ο Αλή Καμπέρ δεν θα ήταν επιθυμητός και δεν ήταν επιθυμητός από την Υψηλή Πύλη. Ο λόγος για τον οποίο εκνευρίστηκα ήταν η αποδοχή αυτής της κατάστασης και επιπλέον η προσπάθειά του να την εκμεταλλευτεί. Επειδή είχα το θάρρος για τον Μπαγδατλή, τον έλουσα για τα καλά.
 
Ο Μπαγδατλή είχε ερμηνεύσει την στάση του Προξενείου και την είχε ερμηνεύσει σωστά. Αλλά είχε ερμηνεύσει χωρίς να του δοθεί στον ίδιο τέτοια εντολή και είχε προσπαθήσει να ασκήσει εξουσία χωρίς να του έχει παραχωρηθεί. Κι ύστερα μια μέρα τον Μπαγδατλή τον καλέσανε στο Προξενείο. Όσοι τον είδαν να βγαίνει από το Προξενείο πρόσεξαν πως τ’ αυτιά του είχαν μεγαλώσει κατά μια σπιθαμή (!). Από κείνη την ημέρα και μετά, ο Μπαγδατλή δεν ανέφερε το όνομα του Προξενείου χωρίς να έχει κάνει δύο φορές γαργάρα με οινόπνευμα (!).
 
Όταν σε μια τουρκική τηλεόραση εξύβριζε βροντοφωνάζοντας τον γενικό πρόξενο Χακάν Οκτσάλ με τον οποίο είχε συγκρουστεί παλαιότερα, μαζί με αυτόν και τον Μεχμέτ Εμίν Αγά και τον Αχμέτ Φαϊκογλου, χωρίς να αναφέρει τα ονόματά τους, ότι συνεργάζονται με τους Έλληνες και κουνούσε τον φάκελο που κρατούσε στο χέρι λέγοντας «Τα ντοκουμέντα είναι εδώ», πάλι ήταν σαν «BMW με σπασμένα τα φρένα» ο Σαδίκ [12]. Όχι, θα ήταν πιο σωστά να πει κανείς πως ήταν σαν το τανκς Leopard. Με την εξής διαφορά, εδώ πραγματικά υπήρχε μια υπέρβαση εξουσίας. Και ο Σαδίκ σ’ εκείνο το πρόγραμμα υπόγραψε την «θανατική του καταδίκη» ιδιοχείρως. Του είχαν απομείνει ακόμα 6 μήνες ζωή. Είχε γίνει σε αρκετό βαθμό αντικείμενο εκμετάλλευσης όταν ήταν εν ζωή και είχε ολοκληρώσει τη λειτουργία του ως ζωντανός. Στο εξής θα τον εκμεταλλευόντουσαν ως νεκρό για να μην πάνε χαμένες τόσες επενδύσεις. Καλά και τί θα πούμε στη Μειονότητα; Εκεί δεν υπάρχει πρόβλημα. Η Μειονότητα είναι υποχρεωμένη να καταπιεί ό,τι της προσφέρουμε.
 
Ο Σιαμήλ Ταγγιάρ, βουλευτής του ΑΚΡ, μελετώντας σε βιβλίο του τους θανάτους από ύποπτα τροχαία ατυχήματα επισημαίνει πως η ΜΙΤ έχει εξειδικευτεί στην οργάνωση δολοφονιών με τροχαία ατυχήματα. Στην ομάδα αυτών των ατυχημάτων περιλαμβάνει και αυτό του Σουσούρκιοϊ [13] (Σώστη) και του Σούσουρλουκ [14] βέβαια. Προσωπικά πιστεύω πως και τα δύο τροχαία είναι τυχαία και δεν αποτελούν έργο της ΜΙΤ. Πρώτα το Σουσούρκιοϊ κι ύστερα το Σούσουρλουκ, δείτε όμως τη θεία σοφία που υπάρχει στην ομοιότητα των ονομάτων. Εγώ πιστεύω ότι και τα δυο ατυχήματα ήταν εκδήλωση της θείας δίκης, παρόλο που αμφιβάλλω αν υπάρχει θεία δίκη. Οι πιστοί να μην αμφιβάλουν καθόλου.
 
 

Ιμπράμ Ονσούνογλου

 
 

(το τουρκικό κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ΤΙΚΕΝ στις 28/6/2018)
 
[1] «BMW με σπασμένα τα φρένα»: Η παρομοίωση αυτή για τον Σαδίκ ανήκει στον Χαφούζ Γιασάρ, τον ισλαμιστή πολιτικό που δυο φορές εξελέγη βουλευτής Κομοτηνής, για την περίοδο 1974-77 με την ΕΚ και για την περίοδο 1981-85 με τη ΝΔ. Έτσι όπως μου αφηγήθηκε ο ίδιος το περιστατικό παραπάνω από μια φορά: Πρέπει να ήταν τα τέλη του 1986 ή οι αρχές του 87, στην τελευταία από τις συχνές επισκέψεις του στην Προύσα Τουρκίας στα εκεί εγκαταστημένα παιδιά και εγγόνια του. Τον κάλεσε για μια συζήτηση ένας αξιωματούχος της ΜΙΤ (Εθνικός Οργανισμός Πληροφοριών της Τουρκίας, ο αντίστοιχος της ΕΥΠ). Ο ΜΙΤατζής τον ρώτησε ποιον θεωρούσε κατάλληλο για ηγέτη της Μειονότητας. Φάνηκε να απογοητεύεται από την απάντηση του Χαφούζ Γιασάρ, ίσως θεωρούσε κι αυτόν γνώστη του ονόματος που είχε επιλεχθεί, όνομα που κυκλοφορούσε από πολλού μεταξύ της πολυπληθούς παροικιάς Δυτικοθρακιωτών της Προύσας. Ο Χαφούζ Γιασάρ όμως το αγνοούσε. Ο αξιωματούχος της ΜΙΤ με αυστηρό ύφος: «Η τουρκική Μειονότητα έχει ανάγκη από έναν ηγέτη. Αποφασίσαμε να ορίσουμε ηγέτη της Μειονότητας τον Σαδίκ Αχμέτ. Πρώτα όμως πρέπει να τον αναδείξουμε ανεξάρτητο βουλευτή στις επόμενες εκλογές, όποτε γίνουν αυτές. Αυτό που θέλουμε από σένα είναι να τον στηρίξεις στις εκλογές, όπως έκανες με τον Μεχμέτ Μουφτήογλου το 1985, ώστε ο Σαδίκ να εκλεγεί βουλευτής.» Η αυθόρμητη αντίδραση του Χαφούζ Γιασάρ: «Όχι, μη τον Σαδίκ! Ο Σαδίκ μοιάζει με ΒΜW με σπασμένα τα φρένα. Δεν ξέρεις πού θα χτυπήσει, με τι θα συγκρουσθεί, ποιον θα παρασύρει στον γκρεμό. Μη βάζετε τον κόσμο να τρέξει πίσω από τον Σαδίκ! Προς θεού!»
(Γιατί ΒΜW κι όχι άλλο αυτοκίνητο; Ο Χαφούζ Γιασάρ έμαθε να οδηγάει μετά τα 50 του κι είχε αγοράσει ένα μίνι ιταλικό. Στη δεύτερη βουλευτική του θητεία η Βουλή του παραχώρησε μια ΒΜW, καμιά σχέση με το ιταλικό μίνι. Κι έτσι στο μυαλό του η αυτοκίνηση ταυτίσθηκε με ΒΜW. Τώρα αν έζησε και μια περιπέτεια με σπασμένα τα φρένα της ΒΜW του, δεν ξέρω, δεν μου αφηγήθηκε.)
Το Βαθύ Κράτος όμως αυτό ακριβώς ήθελε, «μια BMW με σπασμένα τα φρένα», κι ο Χαφούζ Γιασάρ άθελά του ενίσχυσε τη θέση του Σαδίκ. Ο Χαφούζ Γιασάρ δεν είχε αντιληφθεί ακόμα πλήρως τη σοβαρότητα των καταστάσεων. Όταν το αντιλήφθηκε ήταν αργά. Η άρνησή του να στηρίξει τον Σαδίκ του κόστισε τη Μαύρη Λίστα και την απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία. Δεν του επετράπη να επισκεφθεί άλλη φορά την Τουρκία για να δει τα παιδιά του μέχρι να πεθάνει. Και δέχθηκε πολλές άλλες πιέσεις και εκβιασμούς, ενέδωσε σε καμπόσους. Ήταν ένας τίμιος, χαμηλών τόνων συντηρητικός πολιτικός. Δεν ήταν δα και ένας αγωνιστής να σηκωθεί και να καταγγείλει όλα αυτά και να τους γαμήσει το κέρατο!
 
[2] «Αν εσύ ξύνεις τους δικούς μου Κούρδους κι εγώ θα ξύνω τους δικούς σου Τούρκους». Αυτή η αποφθεγματική διατύπωση είναι από το τουρκικό πολιτικό περιοδικό «Προς το 2000» σ’ ένα τεύχος του 1989 και εξηγεί τον λόγο και τον στόχο της τότε παρέμβασης της Τουρκίας στη Μειονότητα. Ο εκδότης του περιοδικού ήταν ο Ντογού Πέριντσεκ, του οποίου η ευρασιατική ομάδα είναι μια από τις κολόνες του Βαθέως Κράτους στην Τουρκία. Κι ο Περιντσέκ έχει πρόσβαση στα κρατικά μυστικά που κανείς άλλος δεν έχει. 
 
[3] Ντεβλέτ Μπαχτσελί: Τούρκος ακροδεξιός πολιτικός, ο αρχηγός του ημιφασιστικού ΜΗΡ (Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης).
 
[4] ΜΗΡ: Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης των γκρίζων λύκων.
 
[5] Αμπτουλλάχ Τσατλί: Ο διαβόητος αρχηγός βαθυκρατικής συμμορίας, ένας από τους «εθνικούς δολοφόνους» που χρησιμοποιοιύσε το Βαθύ Κράτος, τον οποίον «επισήμως» τον καταζητούσαν για δολοφονίες, εμπόριο ναρκωτικών και για ένα σωρό άλλα κακουργήματα, αλλά αυτός κυκλοφορούσε ελεύθερα στην Τουρκία και ευρωπαϊκές χώρες με ψευδώνυμα και διαβατήρια που του χορηγούσαν οι κρατικές αρχές. Σκοτώθηκε κι αυτός σε τροχαίο. Ο Σαδίκ ήταν φίλος και συνεργάτης του.
 
[6] Χασάν Ιμάμογλου: Δικηγόρος και μειονοτικός βουλευτής κατά την περίοδο 1981-85.
 
[7] Μεχμέτ Εμίν Αγά: Ο γιος του μουφτή Ξάνθης, αυτός ήταν εκείνος που ασκούσε την ουσιαστική εξουσία της Μουφτείας. Στην «Ομάδα» εντάχθηκε το 1973, μέχρι τότε ήταν στην παράταξη των ισλαμιστών που βρισκόντουσαν υπό την επιρροή της ελληνικής διοίκησης. Μετά τον θάνατο του πατέρα του διορίσθηκε τοποτηρητής, παραιτήθηκε αργότερα και αναδείχθηκε σε «εκλεγμένο» μουφτή της Ξάνθης. Ήταν σε ρόλο του επικεφαλής της «Ομάδας» του Βαθέως Κράτους στην Ξάνθη. Ο Σαδίκ «έπαιξε μπουνιές» και με τον Αγά.
Αχμέτ Φαϊκογλου: Βουλευτής Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο 1985-89 και αργότερα «ανεξάρτητος» βουλευτής με τον συνδυασμό του Βαθέως Κράτους. Άγνωστο πότε εντάχθηκε στην «Ομάδα». Ο Γιάννης Καψής γράφει διάφορα γι’ αυτόν ως έμμισθο συνεργάτη των ελληνικών υπηρεσιών.
 
Χασάν Χατίπογλου: Βουλευτής Κομοτηνής με τον Λαϊκό Συναγερμό του Παπάγου και άλλων κομμάτων. Εκδότης της εφημερίδας ΑΚΙΝ. Σημαντικό στέλεχος της «Ομάδας». Πανούργος και δολοπλόκος.
 
Ισμαήλ Μολλά Ροδοπλού: Εκδότης της φυλλάδας ΓΚΕΡΤΣΕΚ, εξαμηνήτικος «ανεξάρτητος» βουλευτής το 90-91, όταν αποκλείσθηκε η υποψηφιότητα του Σαδίκ, «ο κυνικός φιλόσοφος της Μειονότητας».
 
Ιμπραχήμ Σερήφ: Ο θεολόγος που διορίσθηκε ως «εκλεγμένος» μουφτής της Κομοτηνής.
 
[8] Αϊντίν Μεχμέτ Αρήφ: Επιχειρηματίας, δραστήριο μέλος της «Ομάδας» που τον Ιούνη του 1989 υπακούοντας στην εντολή δούλεψε νυχθημερόν για την επιτυχία του «ανεξάρτητου» συνδυασμού και του Σαδίκ.
 
[9] Μόλις έληξε η γενική συνέλευση του Συλλόγου, ο σύζυγος της Χουλιά Εμίν Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος που ήταν παρών, άρπαξε από τον γιακά τον Σαδίκ και του κατάφερε κάτι ψιλές πριν προλάβουν άλλοι να τους χωρίσουν.
 
[10] Μεχμέτ Μπαγδατλή: Νοσοκομειακός ιατρός, πολλές φορές δημοτικός σύμβουλος της Κομοτηνής με συνδυασμό του ΠΑΣΟΚ.
 
[11] Αλή Χατζή Καμπέρ: Ο αριστερός λογιστής, του οποίου η ανάδειξη σε πρόεδρο του ΔΣ του Συλλόγου Επιστημόνων υπήρξε πολύ περιπετειώδης λόγω των αντιρρήσεων του Βαθέως Κράτους (Προξενείου) που κινητοποίησε βέβαια και την «Ομάδα» εναντίον του. Αλλά όχι και τον αντίπαλό του τον Μπαγδατλή που ήταν εκτός «Ομάδας». Εν τούτοις τόλμησε να ασκήσει την εξουσία της «Ομάδας» χωρίς εξουσιοδότηση και δέχθηκε τον δέοντα σωφρονισμό από τον γενικό πρόξενο. Τότε η εντολή για να αποτραπεί η ανάδειξη του κομουνιστή και εισηγμένου στη Μαύρη Λίστα Αλή Καμπέρ στην προεδρία του Συλλόγου Επιστημόνων είχε δοθεί στον «ηγέτη» Σαδίκ, ο οποίος συμβούλευε ένα ένα τα μέλη του ΔΣ να μη ψηφίσουν τον Αλή για πρόεδρο. Το Βαθύ Κράτος χρησιμοποιούσε τον Σαδίκ στις πιο βρώμικες υποθέσεις κι αυτός ευχαρίστως υπάκουγε. Αρχές της δεκαετίας του 90 και οι αντιστάσεις των επιστημόνων ήταν ακόμα ρωμαλέες ώστε τελικά παρά τις πιέσεις και τις απειλές ο Αλή εκλέχθηκε πρόεδρος. Ήταν η τελευταία δημοκρατική αναλαμπή, στη συνέχεια ο Σύλλογος παραδόθηκε άνευ όρων στο Βαθύ Κράτος. Σήμερα ψευδεπίγραφα ονομάζεται ακόμα μειονοτικός.
 
[12] Πρόσφατα η ΤΙΚΕΝ δημοσίευσε την ελληνική μετάφραση της απομαγνητοφωνημένης εκείνης εκπομπής από την εφημερίδα Τρακιανίν Σεσί - 16/3/1995.
 
[13] Σουσούρκιοϊ (Σώστης): Η περιοχή του νομού Ροδόπης όπου έχασε τη ζωή του σε τροχαίο ο Σαδίκ Αχμέτ στις 24/7/1995.
 
[14] Σούσουρλουκ: Η περιοχή της Προύσης στην Τουρκία όπου έχασε τη ζωή του σε τροχαίο ο Αμπτουλλάχ Τσατλί στις 3/11/1996, ο διαβόητος αρχηγός βαθυκρατικής συμμορίας και φίλος του Σαδίκ, και ξέσπασε το σκάνδαλο του «Βαθέως Κράτους».


Ετικέτες: Θράκη, Μειονότητα, Δικαιοσύνη, Σαδίκ Αχμέτ, Ιμπράμ Ονσούνογλου, Ιστορία