Ο Κασιδιάρης του μπλε ηλεκτρίκ

Ο Κασιδιάρης του μπλε ηλεκτρίκ

  • Ο Κασιδιάρης του μπλε ηλεκτρίκ

Ο Ηλίας Κασιδιάρης αποτέλεσε το τελευταίο μεγάλο όνομα που πήδηξε από το καράβι της ναζιστομάνας Χρυσής Αυγής αφήνοντας τον καπετάνιο απελπιστικά μόνο. Όμως δεν πήδηξε από το καράβι εν είδει αυτομαστιγώματος, προσωπικού απολογισμού ή ακόμη και αναστοχασμού. Πήδηξε από το καράβι γιατί πολύ απλά είχε άλλο καράβι έτοιμο. Και ένα πηδάλιο να τον περιμένει.
 
Στο νέο διάγ­γελ­μά του ο Κα­σι­διά­ρης επι­βε­βαί­ω­σε αυτό που πε­ρι­μέ­να­με. Το κόμμα του είναι ένα κράμα κα­μου­φλα­ρι­σμέ­νου να­ζι­σμού, κι­τσά­της αι­σθη­τι­κής και θρη­σκευ­τι­κής πα­ρά­κρου­σης. Με ανα­φο­ρές από «τους Νό­μους του Λυ­κούρ­γου και την Πο­λι­τεία του Πλά­τω­νος μέχρι την σκέψη του Ίωνος Δρα­γού­μη και τους στί­χους του Κωστή Πα­λα­μά» ο Κα­σι­διά­ρης επι­χει­ρεί να επα­να­βα­πτι­σθεί στη δη­μό­σια σφαί­ρα. Να ξε­πλύ­νει το κόκ­κι­νο από το αίμα που έχει στα χέρια του με το φα­ντα­χτε­ρό μπλε ηλε­κτρίκ του νέου του κόμ­μα­τος. Απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νος από τις νε­α­νι­κές απε­ρι­σκε­ψί­ες δη­λώ­νει ότι θα χτί­σει ένα κόμμα με «ορ­γά­νω­ση σε επί­πε­δο ευ­ρω­παϊ­κού κρα­ταιού εθνι­κού κι­νή­μα­τος». Γιατί μπο­ρεί να υπάρ­ξει και εγκλη­μα­τι­κή ακρο­δε­ξιά χωρίς αφέ­λεια.
 
Τί­τλος του κόμ­μα­τος είναι το ευ­φά­ντα­στο «Έλ­λη­νες». Πρέ­πει να δει­νο­πά­θη­σε για να κα­τα­λή­ξει σε αυτόν τον τίτλο που όμως όσο απλός κι αν φαί­νε­ται, επι­κοι­νω­νια­κά είναι επι­κίν­δυ­νος. Γιατί επι­χει­ρεί να λει­τουρ­γή­σει συ­μπε­ρι­λη­πτι­κά. Να βάλει πολ­λούς «πε­ρή­φα­νους πα­τριώ­τες» κάτω από την ίδια ομπρέ­λα συ­σπει­ρώ­νο­ντας το χώρο της σκλη­ρής ακρο­δε­ξιάς και της πα­τριω­τι­κής δε­ξιάς σε μια γα­λα­νό­λευ­κη σούπα. Κάπως έτσι μαζί με τις ανα­ρίθ­μη­τες ανα­φο­ρές στο έθνος, στην πα­τρί­δα και στην Ελ­λά­δα αξιο­ποιεί­ται και το πα­παν­δρεϊ­κό «η Ελ­λά­δα ανή­κει στους Έλ­λη­νες». Συ­μπε­ρί­λη­ψη με κάθε τρόπο. Αυτό άλ­λω­στε απο­τυ­πώ­νε­ται και στο έμ­βλη­μα που επέ­λε­ξε ο Κα­σι­διά­ρης. Ένας μπλε αρ­χαί­ος Έλ­λη­νας πο­λε­μι­στής μέσα σε λευκό φόντο. Πάνε οι μαί­αν­δροι που πα­ρέ­πε­μπαν σε σβά­στι­κες και το μαύρο χρώμα που τον συ­νέ­δεε με τους πο­λι­τι­κούς απο­γό­νους του Χί­τλερ. Μπο­ρεί η δου­λειά να γίνει πιο εκλε­πτυ­σμέ­να.
 
Τόσο εκλε­πτυ­σμέ­να που από εκεί που εί­χα­με συ­νη­θί­σει την ακρο­δε­ξιά των μπρά­βων, των πορ­τιέ­ρη­δων, των ντα­βα­τζή­δων και του υπο­κό­σμου, μας πλα­σά­ρει μια νέα έκ­δο­ση που θα απαρ­τί­ζε­ται από «επι­στή­μο­νες, επι­χει­ρη­μα­τί­ες, ανώ­τα­τους στρα­τιω­τι­κούς, δι­κα­στι­κούς, αθλη­τές και Έλ­λη­νες που δια­πρέ­πουν σε κάθε τομέα της δη­μό­σιας ζωής». Σε δύο εβδο­μά­δες από σή­με­ρα μά­λι­στα θα γίνει και επί­ση­μη πα­ρου­σί­α­σή τους. Οι για­λαν­τζί ηρω­ι­σμοί των νε­ο­να­ζί για ακόμη μια φορά έρ­χο­νται στην επι­φά­νεια. Πλέον ο Κα­σι­διά­ρης δεν ανή­κει σε «λαϊκό σύν­δε­σμο» αλλά σε «κρα­ταιό κόμμα ευ­ρω­παϊ­κού τύπου». Πλέον τα εξέ­χο­ντα μέλη δεν είναι οι φου­σκω­τοί των ταγ­μά­των εφό­δου, αλλά μέλη της καλής κοι­νω­νί­ας που προ­βάλ­λο­νται βάσει της επαγ­γελ­μα­τι­κής του ιδιό­τη­τας και όχι βάσει των σι­χα­μέ­νων αντι­λή­ψε­ών τους. Κα­μου­φλά­ρι­σμα κα­λύ­τε­ρο και από λο­κα­τζή­δες σε επι­χεί­ρη­ση. Πλέον ο Κα­σι­διά­ρης δεν μπου­γε­λώ­νει, δε βρί­ζει, δε δέρ­νει, δε συλ­λαμ­βά­νε­ται. Μάλ­λον θα τα κά­νουν άλλοι γι’ αυτόν.
 
Ξε­δι­πλώ­νο­ντας τις θέ­σεις του κόμ­μα­τός του ανα­πτύσ­σει το πρό­γραμ­μα ενός στρα­τιω­τι­κού κα­θε­στώ­τος με ρη­το­ρι­κή θε­σμι­κής ακρο­δε­ξιάς. Για ακόμη μια φορά δεν ανα­φέ­ρει τη λέξη «εθνι­κι­σμός». Πε­ρι­γρά­φει ένα κρά­τος που ως μο­ντέ­λο αφε­τη­ρί­ας θα έχει την Ουγ­γα­ρία του Όρ­μπαν χωρίς όμως να πε­ρι­γρά­φε­ται η κα­τα­λη­κτι­κή του κρα­τι­κή φα­ντα­σί­ω­ση. Αυτή μένει κρυφή. Ως προ­τε­ραιό­τη­τα θέτει την επί­λυ­ση του δη­μο­γρα­φι­κού ζη­τή­μα­τος με άμεσο στόχο να αυ­ξη­θούν οι Έλ­λη­νες. Με μια τρα­γε­λα­φι­κή ανα­γω­γή θα έλεγε κα­νείς ότι θα ήθελε με αυτό τον τρόπο να αυ­ξή­σει τα μέλη του ομώ­νυ­μου κόμ­μα­τός του. Πε­ρισ­σό­τε­ροι Έλ­λη­νες στους «Έλ­λη­νες». Όλα ελ­λη­νι­κά με λίγα λόγια. Αλλά και με πολύ οι­κο­γέ­νεια ταυ­τό­χρο­να. Ο Κα­σι­διά­ρης βλέ­πει τις γυ­ναί­κες σα μια μη­χα­νή πα­ρα­γω­γής Ελ­λή­νων και όχι σαν κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο. Σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση μά­λι­στα προ­τεί­νει και μέτρα ενί­σχυ­σης της μη­τρό­τη­τας.
 
Κε­ντρι­κή θέση του είναι και το επι­χεί­ρη­μα περί ακό­ρε­στων πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών εθνι­κών πηγών οι οποί­ες πα­ρα­μέ­νουν ανεκ­με­τάλ­λευ­τες. Αυτό είναι ένα επι­χεί­ρη­μα που χρη­σι­μο­ποιεί ο Κα­σι­διά­ρης απ’ όταν ήταν στη Χρυσή Αυγή και που κατά τη γνώμη του οδή­γη­σε στην ανα­τρο­πή του «στρα­τιω­τι­κού» και όχι χου­ντι­κού κα­θε­στώ­τος. Όπως δη­λώ­νει ο ίδιος υπερ­φί­α­λα και αλα­ζο­νι­κά μόνο οι πόροι που βρί­σκο­νται νότια της Κρή­της «στην πε­ρί­φη­μη λε­κά­νη του Ηρο­δό­του, αρ­κούν για να κα­λύ­ψουν τις ενερ­γεια­κές ανά­γκες της Ευ­ρώ­πης για πέντε δε­κα­ε­τί­ες». Με λίγα λόγια ο Κα­σι­διά­ρης μας λέει ότι η χώρα θα γίνει στα χέρια του μια υπερ­δύ­να­μη με αυ­τάρ­κεια σε επί­πε­δο πα­ρα­γω­γής τρο­φί­μων, φαρ­μά­κων, καυ­σί­μων και βε­βαί­ως όπλων. Ο ίδιος πε­ρι­γρά­φει ένα νέο αμυ­ντι­κό δόγμα το οποίο θα μπο­ρού­σε άνετα να είναι εμπνευ­σμέ­νο από κά­ποια στρα­τιω­τι­κή ται­νία του Χό­λι­γουντ. Αλλά είναι επί­ση­μη θέση κόμ­μα­τος.
 
Αυτό που πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον όμως είναι η θέση του για «ενί­σχυ­ση της ερ­γα­σί­ας και της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας». Ο ορι­σμός του «και με τον αστυ­φύ­λαξ και με τον χω­ρο­φύ­λαξ». Κά­πο­τε ο κατ’ επί­φα­ση τα­ξι­κός Κα­σι­διά­ρης κα­τήγ­γει­λε τον ψευ­το­α­ντι­συ­στη­μι­σμό της Αρι­στε­ράς. Πλέον παίρ­νει ξε­κά­θα­ρη θέση. Να τα βρού­με όλοι μαζί στο όνομα της πα­τρί­δας κι ας εί­μα­στε σε αντί­πα­λες τα­ξι­κές μπά­ντες. Πέρα από κά­ποια επι­κοι­νω­νια­κά τσι­τά­τα ότι «θα βάλει τους κλέ­φτες στη φυ­λα­κή» και κά­ποιες γε­νι­κό­λο­γες κα­τη­γο­ρί­ες για τα «διε­φθαρ­μέ­να κα­νά­λια της δια­πλο­κής» ο Κα­σι­διά­ρης κλεί­νει το μάτι ξε­κά­θα­ρα σε με­ρί­δες του ελ­λη­νι­κού αστι­σμού και όχι μόνο. Γιατί μπο­ρεί να απαι­τεί «πά­τα­ξη της λα­θρο­με­τα­νά­στευ­σης» και «απέ­λα­ση όλων των αλ­λο­δα­πών» όμως πα­ράλ­λη­λα δη­λώ­νει πως επι­διώ­κει «προ­σέλ­κυ­ση επεν­δυ­τών μέσω της γε­ω­στρα­τη­γι­κής ανα­βάθ­μι­σης της χώρας». Είναι ξε­κά­θα­ρος. Δεν έχει θέμα με τα ξένα κε­φά­λαια. Έχει θέμα με τους ξέ­νους αν­θρώ­πους. Αλλά δεν πε­ρι­μέ­να­με κάτι άλλο από έναν νε­ο­να­ζί.
 
Νέο κόμμα λοι­πόν. Νέος τί­τλος, νέο έμ­βλη­μα, νέο χρώμα, νέα ρη­το­ρι­κή, νέα πρό­σω­πα. Όλα νέα για τον Κα­σι­διά­ρη και τους πα­ρα­τρε­χά­με­νούς του. Εκτός βέ­βαια από ένα που δε θα αλ­λά­ξει ποτέ...
 
Τη σβά­στι­κα στο μπρά­τσο του που ορί­ζει το μυαλό του.
 
 

Νικόλας Κολυτάς 

 
 

Rproject


Ετικέτες: Ακροδεξιά, Έλληνες ΓΤΠ, Ηλίας Κασιδιάρης, Χρυσή Αυγή, Νεοναζί