Μια ζωή γραμμένη «Πίσω από ένα πακέτο τσιγάρα»

Μια ζωή γραμμένη «Πίσω από ένα πακέτο τσιγάρα»

  • Μια ζωή γραμμένη «Πίσω από ένα πακέτο τσιγάρα»

Πέθανε ο δημοσιογράφος Κλέαρχος Τσαουσίδης

 

Πέθανε ο γνωστός δημοσιογράφος της Θεσσαλονίκης και Βόρειας Ελλάδας Κλέαρχος Τσαουσίδης σε ηλικία 73 ετών (1947-2020) στη Θεσσαλονίκη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε. Τον είχα συναντήσει κάμποσες φορές, ήταν ένας δημοσιογράφος που τον αγαπούσα και εκτιμούσα. Ο Τσαουσίδης που εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, ήταν ένας δημοκράτης, αγωνιστής, στέλεχος της ανανεωτικής Αριστεράς και τελευταία αρθρογραφούσε στην «Αυγή».

 

Σ’ ένα ραδιόφωνο που εργαζόταν στη Θεσσαλονίκη, στον «Παρατηρητή» αν δε κάνω λάθος, μ’ είχε καλέσει στο στούντιο και μου είχε πάρει δύο μεγάλες συνεντεύξεις για τα προβλήματα της μειονότητας. 

 

Κι ύστερα, σε μια εκδήλωση στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου «ΙΑΝΟΣ» στη Θεσσαλονίκη, στα πλαίσια του Προγράμματος Φραγκουδάκη, για τις εκδόσεις του Προγράμματος και τη μειονοτική εκπαίδευση, αυτός ήταν συντονιστής κι εγώ ένας απ’ τους ομιλητές. Στην εκδήλωση αυτή, είχα παρουσιάσει εκείνη την εισήγησή με τίτλο «Μειονοτικές ιστορίες εκπαίδευσης -κι όχι μόνον» που πρόσφατα την αναδημοσιεύσαμε και στο «Τικέν».

 

Η σχέση μας συνεχίστηκε χάρη στην εκπομπή «Πίσω από ένα πακέτο τσιγάρα» που παρουσίαζε σ’ ένα ιδιωτικό ραδιόφωνο όπου εργαζόταν και σχολίαζε την επικαιρότητα με την όμορφη, μαλακή, μπάσα φωνή του. Είχα γίνει μανιώδης ακροατής της εκπομπής.

 

Αργότερα, έμαθα τώρα, μετά το θάνατό του, πως είχαμε συναντηθεί και σε μια άλλη κινητοποίηση. Έμαθα πως συμμετείχε και αυτός ως μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Κατάληψης του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης, που οργανώθηκε απ’ τους επαναστατημένους νεολαίους που αντιστέκονταν στη Χούντα, στις 16-17 Νοέμβρη του 1973.

 

Σε μια απ’ τις ραδιοφωνικές μας συνεντεύξεις, νομίζω τέλη της δεκαετίας του ’80 ή αρχές του ’90, ήμασταν στο στούντιο δύο καλεσμένοι. Το θέμα μας είναι τα ζητήματα διακρίσεων εις βάρος της μειονότητας. Ο δεύτερος καλεσμένος, ήταν ένας καθηγητής απ’ το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης, μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή τ’ όνομά του, τότε ήταν αρκετά γνωστός, είχε διοριστεί και ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη. Ο καθηγητής αυτός μιλούσε την ίδια γλώσσα του Υπουργείου Εξωτερικών και τον δικό μου λόγο θεωρούσε αιχμηρό και υπερβολικά αντιδραστικό. Έλεγε πως ώρες ώρες μπορεί να υπάρξουν κάποια μικρά ζητήματα διακρίσεων αλλά αυτά δεν έχουν και μεγάλη σημασία. Δηλαδή ακολουθούσε την τακτική να δείχνει στην αρχή πως παραδέχεται την ύπαρξη κάποιων προβλημάτων αλλά στη συνέχεια να το αρνείται ουσιαστικά, πάντα με μια «πολιτισμένη» γλώσσα. Ο Τσαουσίδης έσκασε: «Τι μου λέτε! Δεν είναι σημαντικά αυτά τα ζητήματα; Τους ανθρώπους δε τους αφήνουν να αναπνεύσουν, δε τους αφήνουν να βάλουν κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι τους, στους αγρότες δε δίνουν άδεια οδήγησης τρακτέρ, στους μικρομαγαζάτορες δεν χορηγούν άδειες λειτουργίας για τα μαγαζιά, με τη πρώτη ευκαιρία τους αφαιρούν την Ιθαγένεια, και εσείς ακόμα μου λέτε πως δεν υπάρχουν διακρίσεις;»

 

Τον Τσαουσίδη θα τον θυμόμαστε πάντα ως έναν άνθρωπο που έχει συμβάλλει στο να ομορφαίνει αυτή η χώρα.

 

12/2/2020

 

Ιμπράμ Ονσούνογλου

 

(μτφ: Μουσταφά Τσολάκ Αλή)


Ετικέτες: Κλέαρχος Τσαουσίδης, Ελλάδα, Δημοσιογραφία, Αριστερά, Μειονότητες, Μειονοτικά Δικαιόματα