«ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ, αγά»

«ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ, αγά»

  • «ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ, αγά»

Ο ΑΓΚΑΘΩΤΟΣ ΘΑΜΝΟΣ
 
 
Από τους 4 μειονοτικούς βουλευτές κανένας δεν συμμετείχε στην άσκηση υπακοής προς το Βαθύ Κράτος που οργανώθηκε από τον ίδιον στις 24 Ιουλίου. Εμείς χαιρετήσαμε το γεγονός ως πράξη ομαδικής αντίστασης. Και συγχαρήκαμε τους βουλευτές.
 
Κανένας τους δεν έβγαλε βέβαια κάποια σχετική ανακοίνωση. Η αλήθεια είναι ότι κι εμείς δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο. Πράγματι οι βουλευτές μας ακολουθώντας ακόμα μια φορά τη δοκιμασμένη τακτική που τους έχει προστατέψει από αχρείαστους μπελάδες προτίμησαν να σιωπήσουν και να σκύψουν. «Δεν κλαίνε οι μανάδες όσων το βάζουν στα πόδια και όσων σιωπούν» λέει μια γνωστή μας παροιμία. Έτσι κι αλλοιώς θα βρεθούν μερικοί άφοβοι που δεν θα σιωπήσουν, αλλά θα μιλήσουν και δεν θα τραπούν σε φυγή, αλλά θα μπουν στον αγώνα. Τους βουλευτές μας τους χρειαζόμαστε και δεν μπορούμε να τους αναλώσουμε σε τέτοιες περιττές και ασήμαντες αντιδράσεις.
 
Να βγάλεις ανακοίνωση και να καταδικάσεις την άσκηση υποταγής του Βαθέως Κράτους είναι μια υπόθεση που απαιτεί μεγάλο θάρρος, ενώ η καταβολή των βουλευτών στην ημετέρα Μειονότητα περιέχει μαγιά δειλίας. Αυτό που έχει σημασία όμως είναι πως αυτή η ομαδική σιωπηλή αντίσταση των  4 βουλευτών έχει ικανοποιήσει με το παραπάνω την κοινή γνώμη της Μειονότητας, κι ας μη γίνουμε πλεονέκτες ζητώντας περισσότερα.
 
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη στάση των 3 Συριζαίων και αριστερών βουλευτών έναντι των επιθέσεων κατά της ελευθερίας έκφρασης στη Μειονότητα και έναντι των δικαστικών περιπετειών που έχουν οδηγηθεί οι δημοσιογραφούντες στα μπλογκ με σκοπό ή αποτέλεσμα να υποχρεωθούν να σιωπήσουν. Ουδείς αμφιβάλλει για το ότι οι βουλευτές υποστηρίζουν την ελευθεροτυπία και την ελευθερία έκφρασης, καθώς και τους ερασιτέχνες δημοσιογράφους που έχουν μηνυθεί και ότι τους στηρίζουν από τα βάθη της καρδιάς τους. Κι όλοι γνωρίζουμε πόσο σφόδρα ενοχλημένοι είναι από τις προσπάθειες που καταβάλλονται ώστε η ελευθεροτυπία και η ελευθερία έκφρασης στη Μειονότητα να μοιάσουν με το μεσανατολικό ερντογανικό σύστημα που ισχύει στη Μητέρα Πατρίδα την Τουρκία. Αλλά μη περιμένετε αυτή η θερμή υποστήριξη προς τους δημοσιογράφους και η σφοδρή ενόχληση από τις προσπάθειες που αποσκοπούν να μεταφερθούν οι συνθήκες ελευθερίας της Μέσης Ανατολής εδώ στη Δυτική Θράκη να εκφραστούν κιόλας μ’ ένα γραπτό κείμενο καταδίκης και με πράξη, μην είμαστε τόσο πλεονέκτες.
 
Όσον αφορα τον τέταρτο βουλευτή, που είναι απαλλαγμένος από βάρη όπως η ιδεολογία και ο κομματισμός, είναι πολύ φυσικό να νιώθει αποξενωμένος προς τις έννοιες της ελευθερίας της έκφρασης και του τύπου και να μην παρουσιάζει αντίστοιχη ευαισθησία, εξάλλου κανείς δεν έχει τέτοια προσδοκία απ’ αυτόν. Και πράγματι πάντα αυτός ο τέταρτος είναι εκείνος που εξαπολύει, αν επιτρέπεται η έκφραση, σαν χαλάζι τις δίκες εναντίον των ερασιτεχνών δημοσιογράφων της Μειονότητας.
 
Θα πρέπει να παραδεχθούμε πως αυτός που εκτιμήσαμε περισσότερο για την πράξη αντίστασης στις 24 Ιούλη, ξεχνώντας ακόμα και τις δικαστικές διενέξεις που έχουμε μαζί του, υπήρξε ο βουλευτής κ. Ιλχάν Αχμέτ. Διότι οι άλλοι και οι 3 είναι αριστεροί, δηλαδή την αντίδραση και την αντίσταση ενάντια στην αδικία και τη βία έχουν στα γονίδιά τους, είναι βασικό γνώρισμα της ιδεολογίας τους. Αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με τον Ιλχάν. Είναι δυνατόν να του μείνει τίποτα από ιδεολογία του ανθρώπου που υποχρεώθηκε μέσα σε 10 χρόνια ν’ αλλάξει 5 κόμματα; Με συγχωρείτε πολύ, αλλά σαν να αναζητάς παρθενιά σε γυναίκα που άλλαξε 5 συζύγους. Στον Ιλχάν οι ιδεολογίες διαφόρων κομμάτων είναι περασμένες η μία μέσα στην άλλη και ανακατωμένες και μέσα σ’ αυτό το ομιχλώδες και θολό τοπίο είναι αδύνατο να εντοπίσεις μια συγκεκριμένη ιδεολογία. «Εγώ προσαρμόζομαι σε κάθε κόμμα και κάνω ό, τι μου πουν», η αντίληψη αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδεολογία. Θέλω να πω πως η όποια ιδεολογία του δεν βοηθά καθόλου τον Ιλχάν να προβάλει αντίσταση έναντι της αδικίας όπως συμβαίνει με τους αριστερούς συναδέλφους του. Είναι μόνος και αβοήθητος στο θέμα αυτό. Επομένως για να αντισταθεί και να μη συμμετάσχει στην άσκηση υποταγής στις 24 Ιούλη θα έπρεπε να υπερβή εαυτόν. Και πράγματι υπερέβη, γι’ αυτό και τον εκτιμήσαμε και τον συγχαρήκαμε περισσότερο από όλους.
 
Αλλά μόλις εγώ δημοσίευσα τα συγχαρητήριά μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήλθε η διάψευση από το μέτωπο του Ιλχάν. Αυτός, λέει, ήταν έτοιμος να λάβει μέρος στην τελετή και το γεύμα, αλλά ήταν καλεσμένος την ίδια μέρα και ώρα στη δεξίωση του Προέδρου Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου στην Αθήνα. Αυτός ήταν ο λόγος της απουσίας του. Αυτό το ένα. Υπάρχει και δεύτερο. Έστειλε και μια επιστολή που αναγνώστηκε στην τελετή, όπου παρακαλούσε τον θεό να συγχωρέσει τις αμαρτίες του προ 20ετίας θανόντος και συνιστούσε υπομονή στους συγγενείς.  
 
Μετά τη διάψευση αυτή και τη συλλυπητήρια επιστολή μπορεί μερικοί από σας να σκέπτονται πως πρέπει να τον διαγράψουμε από τον κατάλογο των αντιστασιακών. Όχι, δεν τό’ χετε καταλάβει το θέμα. Να σας εξηγήσω και να σας υπενθυμίσω. Ο Ιλχάν Αχμέτ εξαιτίας εκείνου του περίφημου νόμου για τους 240 ιεροδιδασκάλους είναι από τους μειονοτικούς που βρίσκονται στην πιο δύσκολη θέση απέναντι στο Βαθύ Κράτος και τον επικεφαλής του δυτικοθρακιώτικου τμήματος κ. Χαλήτ Ερέν, είναι αυτός που βρίσκεται στη χειρότερη θέση, χειρότερα δεν γίνεται. Διότι εκείνος ο φάκελος είναι στα χέρια του Χαλήτ Ερέν που ανά πάσαν στιγμήν μπορεί να τον ενεργοποιήσει για να ξεκινήσει εναντίον του Ιλχάν μια νέα καμπάνια λιντσαρίσματος. Υπάρχει μέσα στη Μειονότητα σχηματισμός που που μπορεί να αντισταθεί σε αυτή την καμπάνια λιντσαρίσματος και να πει ΣΤΟΠ στον Χαλήτ Ερέν; Όταν φτάσει η εντολή όλοι θα σπεύσουν να συμμετάσχουν στην καμπάνια λέγοντας ας τον βαρέσω κι εγώ μια κλοτσιά για να βυθισθεί περισσότερο βαθιά. Ο κ. Ιλχάν Αχμέτ συνειδητοποιεί ότι στον αγώνα ενάντια στο Βαθύ Κράτος θα μείνει μόνος του. Για τον λόγο αυτό ήταν ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ να βγάλει εκείνες τις ανακοινώσεις.
 
Αλλά στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα τέχνασμα. Δεν μπορείς να επιβιώσεις σε τούτη τη Μειονότητα χωρίς τεχνάσματα όταν την ανάσα του Βαθέως Κράτους τη νιώθεις στον σβέρκο σου. Πώς επιβιώνει νομίζετε ο Ιλχάν; Χάρη σε τέτοια τεχνάσματα.
 
Αλλά ελάτε εγώ να σας δείξω τις εστίες αντίστασης ακόμα και μέσα σ΄αυτές τις ανακοινώσεις του Ιλχάν και να θαυμάσετε ακόμα περισσότερο την ευφυία του. Όταν λέει «Δεν θα μπορέσω να έρθω, διότι θα πάω στη δεξίωση του Προέδρου Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλου.», θέλει να δηλώσει πως προτίμησα τον όποιον Παυλόπουλο από τον μονοδικό μας ηγέτη που μας τον έχει στήσει το Βαθύ Κράτος. Και κάνει αυτή τη δήλωση δημόσια ενώπιον των εκπροσώπων του Βαθέως Κράτους σαν να τους φτύνει δηλαδή στο πρόσωπο. Στ’ αλήθεια δεν είναι μεγάλο το ρίσκο;
 
Στη συνέχεια ναι μεν λέει πως στις 24 Ιούλη θα συμμετάσχω στη δεξίωση του Παυλόπουλου, αλλά τάχα δεν αναφέρει, το κρύβει, ενώ το ξέρουν όλοι πως αυτή η δεξίωση έχει ματαιωθεί λόγω των πυρκαγιών στην Αττική μια μέρα νωρίτερα και 32 ώρες πριν από την τελετή στην Κομοτηνή. Δεν γνωρίζω πού βρισκόταν ο βουλευτής στις 23 του μηνός, ήταν στην Αθήνα ή στην Κομοτηνή. Ακόμα κι αν είχε φύγει στην Αθήνα είχε 32 ώρες στη διάθεσή του, και μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα όχι στην Αθήνα αλλά και στην Αμερική να βρίσκεσαι πάλι προλαβαίνεις. Σαν να βροντοφωνάζει προς το Βαθύ Κράτος, «Δεν ήρθα. Δεν σε υπακούω. Διότι εγώ είμαι ένας αντιστασιακός!» Πρέπει να παραδεχθούμε, μεγάλο το θάρρος.
 
Την τελευταία συνάντηση που είχα μαζί του έσκυψε στο αυτί μου και μου είπε: «Αγα, να ξέρεις πως δίνω τον ίδιο αγώνα με σένα.» Μα το θεό, ακριβώς έτσι.
 
Δηλαδή τι πάει να πει «ο ίδιος αγώνας»; Σύμφωνα με τους δικούς μας ορισμούς πρόβλημα πρώτης προταιρεότητας στη Μειονότητα είναι η ομαλοποίηση των σχέσεων της με την Τουρκία. Ποιος αγώνας; Ο αγώνας που γίνεται προς τον σκοπό αυτό:
 
» Για να αλλάξει και να βελτιωθεί η μειονοτική πολιτική της Τουρκίας.
 
» Για να αφαιρεθεί η διαχείριση της μειονοτικής πολιτικής από την αρμοδιότητα του Βαθέως Κράτους, της ΜΙΤ, του Χαλήτ Ερέν, των θρησκευτικών ταγμάτων κι άλλων σκοτεινών δυνάμεων και να δοθεί όπως παλιά στους επεγγελματίες του Υπουργείου Εξωτερικών.
 
» Για να μην είναι πρώτη προταιρεότητα ο έλεγχος της Μειονότητας.
 
» Για να γίνουν σεβαστές η προσωπικότητα, οι ιδιαιτερότητες και η διαφορετικότητα της μειονοτικής κοινότητας.
 
» Για να υπάρξει παραίτηση από τη φιλοδοξία που εκφράζεται όπως «Εμείς θα κάνουμε τη Μειονότητα να μοιάσει με μας».
 
» Για να ακυρωθούν τα σχέδια για χειραγώγηση και χρησιμοποίηση της Μειονότητας σε θέματα που είναι ξένα με τα μειονοτικά προβλήματα.
 
» Για να πάψει μέσα στη Μειονότητα η καλλιέργεια του διχασμού της κοινότητας και η πρόκληση εσωτερικών συγκρούσεων με διακρίσεις και εύνοιες και με σπορά έριδων.
 
» Για να δοθεί τέλος στην κατατρομοκράτηση και την τιμωρία του μειονοτικού ανθρώπου, καθώς και στις μαύρες λίστες με μη αρεστά άτομα.
 
» Για να μην οργανώνονται καμπάνιες λιντσαρίσματος ενάντια στους μειονοτικούς.
 
» Για να μην καλλιεργείται ο χαφιεδισμός.
 
» Για να μη στήνονται με τη βία ως ήρωες και ηγέτες αυτοί που ως κύριο έργο είχαν τον χαφιεδισμό.
 
» Για να μη γίνονται παρεμβάσεις στις εκλογές στη Μειονότητα και και να μη χειραγωγούνται οι ψήφοι της Μεινότητας σε προτιμόμενα άτομα.
 
» Για να καταργηθούν οι ψευδο-μειονοτικές οργανώσεις και οι πραγματικά μειονοτικοί σύλλογοι και οργανώσεις να επιστραφούν στη Μειονότητα.
 
» Για να επανεφέρουμε στη Μειονότητα  τις δημοκρατικές αξίες, την ελευθερία έκφρασης και τον αλληλοσεβασμό που έχουν δεχθεί καίρια χτυπήματα από ποικίλες παρεμβάσεις και εξαναγκασμούς.
 
» Για να αγωνισθούμε ενάντια στα φαινόμενα κοινωνικού και εθνικού εκφυλισμού που έχουν προκαλέσει οι ακολουθούμενες πολιτικές.
 
» Για να μη φοβάται η Μειονότητα την Τουρκία, αλλά να την αγαπάει...
 
Αυτός ήταν ο δικός μου αγώνας.
 
«Αγά, δίνω τον ίδιο αγώνα με σένα» μου είχε πει ο Ιλχάν, μα το θεό ακριβώς έτσι, πριν ένα μήνα στην τελευταία μας συνάντηση. Δεν πιστεύω να με δούλεψε κι εμένα.
 
Μπορούσα να ρωτήσω, αλλά δεν τό’ κανα, δεν μου αρέσει καθόλου να κάνω τους ανθρώπους να βρεθούν σε δύσκολη θέση απέναντί μου, το αποφεύγω όσο μπορώ. Δεν τον ρώτησα, «Καλά βρε Ιλχάν, τότε γιατί όλες αυτές οι δίκες;» Γιατί ήξερα την απάντηση, «ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ, αγά.»
 
Δεν μπορώ παρά να δείξω κατανόηση σε ανθρώπους που εξαναγκάζονται. 
 
Α, να προσθέσω και κάτι ακόμα. Ένας αγώνας που δίνουμε για να αλλάξει η μειονοτική πολιτική της Τουρκίας αφορά και το να μην EΞΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ο μειονοτικός να κάνει πράγματα που δεν επιθυμεί και να γίνει αυτός που τον σιχαίνεται να βλέπει στον καθρέφτη.
 
9.8.2018/14.8.2018
 
 

Ιμπράμ Ονσούνογλου


Ετικέτες: Θράκη, Μειονότητα, Τουρκία, Ιλχάν Αχμέτ, ΠΑΣΟΚ, Κίνημα Αλλαγής, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Βαθύ Κράτος