Η ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

Η ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

  • Η ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
 
 
Είδαμε και πάθαμε μέχρι να κατανοήσουμε τον λόγο για τον οποίο διεξήχθη η Επιχείρηση της 18 Ιούλη 1989 στην Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Κι όταν αρχίσαμε να τον κατανοούμε δυσκολευτήκαμε ακόμα περισσότερο μέχρι να τον αποδεχθούμε και να τον “χωνέψουμε”.
 
Η Μητέρα Πατρίδα, η Τουρκία, ανέκαθεν παρενέβαινε στη Μειονότητα κι οι παρεμβάσεις που δημιουργούσαν τα περισσότερα προβλήματα ήταν αυτές που αφορούσαν τις εκλογές. Προσπαθούσε να αναμειχθεί στις εκλογές που γινόντουσαν στη Μειονότητα, όπου όμως συχνά τα έκαμνε θάλασσα. Αυτές οι παρεμβάσεις δεν προχωρούσαν παραπέρα από την προσπάθεια να ρυθμίσει προς μια ορισμένη κατεύθυνση τις ενδομειονοτικές ισορροπίες. Όπως λχ η καταπολέμηση του Ισλαμισμού και η προώθηση των Κεμαλιστών.
 
Αλλά η 18 Ιούλη ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Τουρκία για πρώτη φορά χρησιμοποιούσε τη Μειονότητα κατά της Ελλάδος. Και το έκανε αυτό κατά τρόπο ώστε να γίνει αισθητό και κατά τρόπο επιδεικτικό. “Αυτήν τη Μειονότητα, που μπορεί να είναι πολύ μικρή, εγώ θα σου τη μετατρέψω σε μεγάλο μπελά. Βλέπεις πώς. Κι είμαστε στην αρχή. Θα υπάρξει συνέχεια αν δεν πάψεις να υποστηρίζεις και να βοηθάς το PKK.”
 
Στην Τουρκία υπάρχει ένας πολιτικός που ναι μεν ασταθής, αλλά πολύ μέσα στα πράγματα, είναι ο Ντογού Περιντσέκ. Μερικές αλήθειες μόνον από αυτόν μπορεί να μάθει κανείς. Εκείνη την περίοδο εξέδιδε ένα περιοδικό, το “ΠΡΟΣ ΤΟ 2000”. Για πρώτη φορά σε κείνο το περιοδικό διαβάσαμε τον στόχο της Επιχείρησης, έγραφε το περιοδικό ακριβώς έτσι: “Αν εσύ μου ξύνεις τους δικούς μου Κούρδους, κι εγώ θα σου ξύσω τους δικούς σου Τούρκους.”
 
Εάν αλήθευε αυτό, τότε επρόκειτο για ένα απύθμενο πολιτικό αμοραλισμό. Η Τουρκία χρησιμοποιούσε σαν πιόνι τη Μειονότητα σ' ένα θέμα που δεν σχετιζόταν με τα μειονοτικά προβλήματα, σ' ένα δικό της “εθνικό θέμα”, και δη ενάντια στην τρομοκρατία του PKK, πρόβλημα με το οποίο η Μειονότητα ήταν εντελώς άσχετη. Την προσέφερε ως θυσία στον ελληνικό εθνικισμό, της υπονόμευε το μέλλον. Για τον λόγο αυτό την επιχείρηση είχε αναλάβει η δομή που είναι γνωστή με το όνομα Βαθύ Κράτος. Η νόμιμη κυβέρνηση την έμαθε αργότερα και την ενέκρινε.
 
Η Επιχείρηση 18 Ιούλη πέρα από μια τρομερή και πρωτοφανή κινητοποίηση στη Δυτική Θράκη, Τουρκία και ευρωπαϊκές χώρες, θα ενισχυόταν και θα προσωποποιηούνταν από ένα φιλόδοξο ηλίθιο, τόσο που δεν θα αναρωτιόταν γιατί συνέβαιναν όλα αυτά. Οι μειονοτικοί που δεν θα υποτασσόντουσαν στο Βαθύ Κράτος και θα μπορούσαν να αντιδράσουν καταδικάζοντας όλη αυτήν τη μεθόδευση θα άρχιζαν δυο χρόνια νωρίτερα να κατατάσσονται στη Μαύρη Λίστα και θα απαξιωνόντουσαν. Η Επιχείρηση είχε τελικά μεγάλη επιτυχία.
 
Η Μειονότητα από τότε και μετά έχει υποταχθεί στο Βαθύ Κράτος και η διαχείρισή της έχει αφαιρεθεί από την αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών και του Προξενείου και έχει περιέλθει στην εξουσία του Βαθέως Κράτους. Είναι κυρίως δυο τα σύμβολα που υπενθυμίζουν την υποταγή της Μειονότητας στο Βαθύ Κράτος, ο Σαδίκ και το Κόμμα Φιλίας -Ισότητας και Ειρήνης (ΚΙΕΦ), και τα δυο έργα του Βαθέως Κράτους που έχουν επιβληθεί στη Μειονότητα. Και το Βαθύ Κράτος για να την έχει τη Μειονότητα σε ετοιμότητα και εγρήγορση για ενδεχόμενη μελλοντική χρήση την υποβάλλει κατά διαστήματα σε ασκήσεις  με τις οποίες δοκιμάζει την υποταγή της, όπως στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 
Για πρώτη φορά η Μειονότητα χρησιμοποιήθηκε ως πιόνι κατά της Ελλάδος στον αγώνα ενάντια στο PKK με την Επιχείρηση 18 Ιούλη. Η Ελλάδα ακολουθώντας την αρχή “ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου” υποστήριζε και βοηθούσε το PKK. Όλες οι σχετικές προειδοποιήσεις, αιτιάσεις και διαμαρτυρίες δεν έφτασαν για να κάνουν την Ελλάδα ν΄αλλάξει απόφαση. Τότε το Βαθύ Κράτος σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει και τη Μειονότητα ενάντια στην Ελλάδα, παρά τις εθνικές, πολιτικές και ηθικές επιφυλάξεις. Βαθύ Κράτος ήταν αυτό και προοριζόταν για βρώμικες υποθέσεις.
 
Το τελευταίο διάστημα πολλά σημάδια δείχνουν πως γίνονται προετοιμασίες για να χρησιμοποιηθεί η Μειονότητα για άλλη μια φορά κατά της Ελλάδος σ' ένα θέμα που πάλι δεν έχει σχέση με τα μειονοτικά προβλήματα. Η Ελλάδα παρά τις προειδοποιήσεις, αιτιάσεις και διαμαρτυρίες, αλλά και παρά τις απειλές και τους εκβιασμούς που γίνονται κατά παράβαση των διπλωματικών κανόνων δεν υποχωρεί έναντι μιας Τουρκίας που δείχνει να έχει ξεχάσει πώς λειτουργεί το δικαιικό σύστημα στις αστικές δημοκρατίες και την ΕΕ και δεν παραδίδει τους 8 Τούρκους αξιωματικούς που κατέφυγαν στις 15 Ιούλη. Ως τελευταία λύση φαίνεται πως το Βαθύ Κράτος άρχισε να σκέφτεται πάλι τη Μειονότητα για άσκηση πίεσης στην Ελλάδα. Ήδη τις πρώτες μέρες που κατέφυγαν οι αξιωματικοί, αλλά  και αργότερα είχε βάλει το ΚΙΕΦ και μια ομάδα ανθρώπων να διαδηλώσουν για την παράδοση των αξιωματικών.
 
Φέτος η τελετή της 24 Ιούλη και το μνημόσηνο που θα γίνει σε δυο μέρες φαίνεται να προορίζονται για σημαντικό σταθμό της νέας αυτής επιχείρησης. Γίνονται προετοιμασίες για ένα μεγάλο σόου. Μαζί με το ΚΙΕΦ επιστρατεύεται και η “οικογένεια”. Μάλιστα, το καθεστώς στην Τουρκία είναι τόσο αλλοπρόσαλλο που δεν θα δίσταζε να χρησιμοποιήσει τη Μειονότητα για να πετύχει την παράδοση εκείνων των 8 αξιωματικών χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες.
 
Θέλω να επηστήσω την προσοχή σας σε δυο σημεία. Για την φετινή τελετή έχουν σταλεί γραπτές προσκλήσεις σχεδόν σ' όλους τους μειονοτικούς σ' όλη την έκταση της Δυτικής Θράκης. Να φανταστείτε πως ακόμα και σε μένα έχει σταλεί πρόσκληση. Σε μια γωνιά η υπογραφή της “οικογένειας” και στην άλλη του αρχηγού του κόμματος. Αποσκοπούν να πετύχουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο πλήθος και μεγαλύτερο σόου. Το μήνυμα που θα μεταδοθεί στην Ελλάδα τότε μόνον θα είναι αποτελεσματικό.
 
Το δεύτερο σημείο. Οι προκλήσεις είναι μια τακτική που καταφεύγει το Βαθύ Κράτος. Η “οικογένεια”, μητέρα και γιος, μπροστά σε δημοσιογράφους και τηλεοπτικά κανάλια που συνοδεύονται από φωτογραφίσεις επισκέπτονται τον αρχηγό του ακροδεξιού κόμματος της  Μεγάλης Ενότητας κ. Ντεστιτζή στα γραφεία του και τον καλούν στην τελετή της 24 Ιούλη (στην Κομοτηνή). Και φροντίζουν το γεγονός να μαθευτεί στην Ελλάδα. Δεν είδα κανέναν άλλον να απολαμβάνει τέτοια τιμή. Και ποιος είναι ο Ντεστιτζή; Είναι ο πολιτικός που το κόμμα του μπορεί να μη παίρνει παραπάνω από 1%, αλλά ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του εκπρόσωπο του τουρκικού επεκτατισμού. Προ μηνός δήλωνε πως η Δυτική Θράκη πρέπει να ενσωματωθεί στην Τουρκία. Μετά ένα μήνα δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη πρόκληση από το να προσκαλείται ο ίδιος Ντεστιτζή από την “οικογένεια” στη Δυτική Θράκη που θέλει να κατακτήσει και να την ενσωματώσει. Ένα αντίστοιχο θα ήταν να προσκαλούνταν ο Μιχαλιολάκος της Χρυσής Αυγής από ένα ρωμέικο σύλλογο να κάνει ομιλία στην Πόλη.
 
Δείχνοντας το μεγάλο πλήθος που θα συγκεντρωθεί στις 24 Ιούλη θα μεταδοθεί στην Ελλάδα το μήνυμα, “Βλέπεις; Αν θέλω αυτό το πλήθος το μετατρέπω σε μεγάλο μπελά στην κεφαλή σου. Γι' αυτό να μου παραδώσεις άμεσα τους 8 αξιωματικούς.”
 
Λέμε ΟΧΙ στα σχέδια να χρησιμοποιηθεί η Μειονότητα σαν πιόνι σε θέματα που είναι άσχετα με τα μειονοτικά προβλήματα.
 
22/7/2018
 
 

Ιμπράμ Ονσούνογλου