Μία απάντηση στο άρθρο της σελίδας “xanthitimes.gr”

Μία απάντηση στο άρθρο της σελίδας “xanthitimes.gr”

  • Μία απάντηση στο άρθρο της σελίδας “xanthitimes.gr”

“Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες!” είχε τραγουδήσει ο Γιάννης Μηλιώκας το 1991... Ε, να που μας είπαν!

Η ανάγνωση του άρθρου της ιστοσελίδας xanthitimes.gr  μόνο αποστροφή θα μπορούσε να προκαλέσει σε έναν σκεπτόμενο αναγνώστη. Κι αυτό γιατί το κείμενο επιτίθεται στις οργανώσεις της Αριστεράς οι οποίες ημέρα Σάββατο, τολμούν να... διαταράξουν την ησυχία των πολιτών που θέλουν να πιούν έναν καφέ (!). Και όλα αυτά λόγω των μεγαφώνων και των συνθημάτων τους (!!!).

Ενοχλητική η Αριστερά λοιπόν για τον συντάκτη του άρθρου. Ενοχλητικές οι φωνές που διεκδικούν τη Δημοκρατία και την αξιοπρέπεια, προσπαθώντας να αφυπνίσουν τους συμπολίτες τους, αυτούς τους εξαθλιωμένους -και κατά τον ίδιο τον γράφοντα της Xanthitimes- από τα άθλια μέτρα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και πάει λέγοντας…

Άραγε, θα ήταν το ίδιο ενοχλητική για τα αυτιά μία εθνικιστική εκδήλωση, ή μία ομιλία του μητροπολίτη Παντελεήμονα…; Νομίζω πως στην πραγματικότητα, στόχος του άρθρου δεν είναι η “οχλαγωγία” αυτή καθ’ αυτή, αλλά ο χώρος από τον οποίο προέρχεται…

Σοβαρευτείτε λοιπόν. Οι φωνές διαμαρτυρίας δεν είναι αυτές που ενοχλούν πραγματικά. Ενοχλούνται αυτοί που οδήγησαν τον κόσμο στην εξαθλίωση, που το ίδιο σας το άρθρο περιγράφει, αυτοί που εκμεταλλεύονται το συνάνθρωπό τους μετανάστη - εργάτη για 2-3 Ευρώ μεροκάματο, κι αυτή η μερίδα συμπολιτών μας επαγγελματιών που δημιουργεί έναν νέο εργασιακό μεσαίωνα για τους νέους ανθρώπους που εργάζονται στις επιχειρήσεις τους…

Η απάθεια που προτείνει η Χanthitimes, μέσω του “να αφήσουμε τον κόσμο να πιει έναν καφέ ήσυχα”, αποτελεί νόσημα. Ένα νόσημα αναισθησίας που αύριο-μεθαύριο θα πει ενοχλητικούς τους αστέγους εξαιτίας των πλειστηριασμών, τους κατατρεγμένους πρόσφυγες, και κάθε έναν που προσπαθεί να διεκδικήσει κάτι καλύτερο για τη ζωή του, και για τη ζωή των συνανθρώπων του…

“Σώπα, μη μιλάς...” είχε γράψει ο Αζίζ Νεσίν. Αυτό θέλετε; Να σωπάσει η κοινωνία; Να γεμίσει με “καλούς νοικοκυραίους” που δε θα τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο εκτός από τον εαυτό τους τον ίδιο, και χαίρονται λέγοντας “δόξα τω θεώ” για κάθε ψίχουλο που τους πετάει ο εργοδότης τους; Μια κοινωνία χωρίς αγάπη για προσφορά και διεκδίκηση για το συνάνθρωπο; Μια κοινωνία που το διεκδικούμε θα αντικατασταθεί από το “δε γαμιέται…”;

Δε γνωρίζω την πραγματική σκοπιμότητα του άρθρου (αν και τη μαντεύω). Γνωρίζω όμως πως αυτό που ο γράφων ζητά, εμμέσως οδηγεί την κοινωνία στη φίμωση… Διότι γλοιώδεις και εμετικές λογικές αυτού του τύπου, θα έκαναν την Ξάνθη μία πόλη νεκρή, μια πόλη σκλάβων της ίδιας τους της σιωπής… Θέλετε μια τέτοια Ξάνθη κύριοι της Xanthitimes; Εμείς όχι. Γι’ αυτό φωνάζουμε ΚΑΙ τα Σάββατα…


Γρηγόρης Καραγιαννίδης


Ετικέτες: Ξάνθη, xanthitimes.gr, Αριστερά