Nefretten sevgiye

Nefretten sevgiye

  • Nefretten sevgiye

İnsanoğlu dünya üzerinde dolaşmaya henüz başlamıştı. Yeryüzünde geçirilen ilk bahar, ilk yaz, ilk sonbahar ve ilk kış derken dünyanın ilk aşkı da alevlenmişti.
 
Bir müddet sonra ilk cinayet te işlendi. Düşmanlık ve nefret ateşlendi.
 
Grup grup, kabile kabile bölündü Ademoğlu. Hepsi birbirinden uzaklaştı.
 
Dostlar düşman oldu, hep birbirine yabancılaştı.
 
Faşizmin tohumları ekilmişti artık. Asırlar, binyıllar boyunca biçilecek kötü bir ekin ekilmişti. Boylandıkça güçlenen bir sarmaşık gibi sardı dünyayı.
 
Hep bizler ve onlar dendi. Kötü olan hep onlar idi; bizler sütten çıkmış ak kaşık...
 
Kafalar ütülendi, katlanıp dürüldü. Beyinler yıkandı, programlandı.
 
Kabileler de kendi içinde parçalandı. Bizim gibi olmayan bizden değil dendi hep. Ta ki bu günlere gelindi.
 
Kötü olan iyi gibi, çirkin olan güzel gibi gösterildi.
 
Ama artık uyanmanın zamanı geldi. Birlik olalım kardeşler gibi. Yükseltelim saygıyı ve sevgiyi. Herkese, herşeye inat sevelim birbirimizi. Bozalım bu oyunu, değiştirelim sistemi. “İnsan” olsun merkezde; insanlık kazansın! Bu dünya cennet olsun, bütün tarihler bizi kıskansın...
 
 

Nihat Hüseyin


Ετικέτες: Batı Trakya, Sevgi, İnsanlık