KARDEŞİM VE BEN!

KARDEŞİM VE BEN!

  • KARDEŞİM VE BEN!

Ben doktorum, ben bir doktor,
Sürekli çalışan motor!
Sabahtan akşama kadar,
Sönmeyen bir korum, bir kor!
 
Kaldık anasız, babasız,
Olamayız biz sevdasız,
Ne de evlatsız, torunsuz,
Katiyen edebiyatsız.
 
Böbrek yetmezi baharım,
Bir bebek gibi bakarım.
Dializ makinesine,
Haftada üç kez taşırım.
 
Yürüyemez, konuşamaz,
Derdini de anlatamaz.
Rahatsız değilse, güler,
Hiç ağlamadı, ağlamaz!
 
Sevgi onda, sabır onda,
Hayat dolu altmışında!
Acıkınca doyurulur,
Bir kusur yok iştahında.
 
Gözler hep bana dönüktür,
Boyu, postu da büyüktür.
Zengin değildir nimeti,
Teşekkürü öpücüktür!
 
 

Hasan Ahmet


Ετικέτες: Batı Trakya, Şiir