ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΕ!

ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΕ!

  • ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΕ!

Άνθρωπος της προσφοράς,
Το πρόσωπο της χαράς.
Με τόσα προβλήματα,
Kαταφέρνεις και γελάς.
 
Τον άνθρωπο τον πονάς,
Τον φροντίζεις και αγαπάς.
Δες σε εκτιμούν όλοι,
Τον θαυμασμό αποσπάς!
 
Και γράφεις και τραγουδάς,
Δημιουργείς και ξεσπάς.
Δεν σε βρήκε η άνοια,
Θυμάσαι και δεν ξεχνάς.
 
Δεν γίνεσαι απαθής,
Τους βλέπεις και απορείς.
Υποφέρεις, ανέχεσαι,
Έμαθες να συγχωρείς.
 
Σε χειροκροτεί ο κόσμος,
Ακούγεται ο τόπος.
Είσαι ευτυχισμένος,
Αμείβεται ο κόπος.
 
Έχεις, είχες αρχές
Και σήμερα και χθες.
Δεν πάει χαμένο,
Μαζεύεις τις ευxές!
 
 

Χασάν Αχμέτ


Ετικέτες: Ποίηση, Θράκη