Καλημέρα

Καλημέρα

  • Καλημέρα

«Η ζωή είναι σύντομη,
λίγο όνειρο,
λίγη αγάπη
κι έπειτα καλημέρα...»
 
Τούτοι οι στίχοι του Mustafa Kemal Atatürk βρίσκονται στο νου μου από τη στιγμή που ξύπνησα το πρωί...
 
Τους παραφράζω συμπληρώνοντας: Η ζωή είναι απρόβλεπτη. Ξεκινάς ένα βράδυ για ποτό με έναν φίλο σου, και καταλήγεις λίγες μέρες μετά να νιώθεις πως όλα αλλάξανε... 
 
Καλημέρα λοιπόν... Χιλιόμετρα από το σπίτι, περπατώντας σ’ έναν δρόμο άγνωστο. Άυπνος στην τελική, μα γεμάτος, πλήρης, χαρούμενος.
 
Χαρούμενος, μα μ’ έναν εγκέφαλο να «τρέχει» μέσα στην αναδρομή της προηγούμενης βραδιάς, κυρίως στο χάραμα:
 
Δε το αναλύω παραπάνω, έχω «καρφωθεί» σε τούτο το ξημέρωμα... Ένας ζεστός καφές, μια αγκαλιά ακόμη ζεστότερη, μα το κυριότερο, η παρουσία της στο χώρο... «Μαλάκα μου, δεν έχω ξανανιώσει τέτοιο συναίσθημα!» μονολογώ συνεχίζοντας τον δρόμο προς την επιστροφή...
 
Ο χρόνος σταμάτησε αδερφέ μου. Σταμάτησε στην αγκαλιά της. Σταμάτησε στα χείλη της όταν ήταν κολλημένα στα δικά μου. Σταμάτησε όταν την ένιωσα τόσο κοντά μου... «Χέσ’ το σαρκικό, να τη βλέπω γουστάρω...» Μονολόγου συνέχεια το πρωί αυτό...
 
Αλλάζουμε. Αυτό βλέπω. Εκεί που είμαστε μέσα στη μαλακία και την τρέλα μας, έρχονται δυο μάτια και σε κάνουν να ξεχάσεις και τ’ όνομά σου. Μπαμ, τρακάρισμα, μετωπική σύγκρουση... 
 
Κοιτώ τον ουρανό άλλη μια φορά. Γαλάζιος. Σαν τα μάτια της. Σταματώ να σκέφτομαι. Να παίζω έχω σταματήσει καιρό τώρα... Οι σκέψεις μου με ρωτούν ξανά: «Ερωτεύτηκες ρε;»
 
«Σκάστε. Είναι νωρίς να πω το οτιδήποτε. Είναι νωρίς να ξεστομίσω το οτιδήποτε. Θέλω να τη βλέπω. Γουστάρω να νιώθω την παρουσία της. Για τα υπόλοιπα, το στόμα μου θα το ανοίξω αργότερα...».
 
Έφτασα στον ηλεκτρικό. Ο συρμός έρχεται. Εγώ χαρούμενος μέχρι εκεί που δε φαντάζεται άνθρωπος. «Σκάλωμα» γαρ! Γεμάτος και κενός ταυτόχρονα... Γεμάτος με στιγμές και την παρουσία της, κενός γιατί την αποχωρίζομαι τώρα που πάω σπίτι...
Οι πόρτες ανοίγουν. Μπαίνω. Ο κόσμος ταξιδεύει. Τον κοιτάζω και τον χαιρετώ από μέσα μου:
 
«Ειρήνη υμίν αδέρφια!»...
 
 

Γρηγόρης Καραγιαννίδης


Ετικέτες: Αψυχολόγητα, Έρωτας, Ευτυχία